بررسی شاخص پایداری دینامیکی سازه های فولادی

شاخص پایداری، نسبت لنگرهای ناشی از آثار ثانویه ی P-Delta به لنگرهای ناشی از برش طراحی طبقه است. در سازه هایی که سطوح بالایی از غیرخطی بودن را تجربه می کنند، باید آثار P-Delta در نظر گرفته شود. روابط ارائه شده در آیین نامه ها، شاخص پایداری را به صورت استاتیکی و برای بار جانبی باد ارائه کرده اند. در مطالعه ی حاضر به محاسبه ی شاخص پایداری دینامیکی و غیرخطی استاتیکی پرداخته شده است. برای این منظور، پارامتر مذکور در سه سازه ی مرجع، شامل ۳، ۹، و ۲۰ طبقه با استفاده از تحلیل های دینامیکی افزایشی (IDA) و غیرخطی استاتیکی محاسبه و مطالعه شده و نتایج نشان داده اند که مقادیر شاخص پایداری استاتیکی با درنظرگرفتن تغییرشکل غیرارتجاعی در ساختمان های کوتاه به مقادیر شاخص پایداری دینامیکی نزدیک و در ساختمان های متوسط و بلند تفاوت دارند. شاخص پایداری به روش دینامیکی به جز در شتاب های پایین تا g ۲/۰ فراتر از حد پوش آور است. مقادیر شاخص پایداری دینامیکی سازه نسبت به مقادیر آیین نامه ای تفاوت معناداری داشته است. همچنین، مقادیر حدی ۱/۰ و ۲۵/۰ در آیین نامه، نیاز به بازنگری دارد.

کلیدواژه ها:

شاخص پایداری ، آثار P-Delta ، دینامیکی غیرخطی افزایشی ، قاب های خمشی