<span lang="FA">تحلیل انواع پیشوندهای اشتقاقی گویش بلوچی سرحدی بر اساس نظریه بهینگی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 26
فایل این مقاله در 40 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JLKD-18-2_003
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
پژوهش حاضر به توصیف و تحلیل محدودیت های واجی حاکم بر پیشوندهای اشتقاقی بلوچی سرحدی، در چارچوب نظریه بهینگی (پرینس و اسمولنسکی، ۲۰۰۴/۱۹۹۳) پرداخته است. داده های این پژوهش مشتمل بر ۹۸ واژه مشتق دارای ساخت های هجایی متنوع پایه شامل: (CV,VC CVC, CVCC, CVCV, CVCVC, CVCCVC, CVCVCV, CCVC, CCVCC, و VCVC) از طریق مصاحبه با ۱۵ گویشور بومی ۱۰ مرد و ۵ زن، ۶۰ تا ۷۵ ساله کم سواد و بی سواد در روستاهای شهرستان خاش و منابع کتابخانه ای گردآوری شده اند. یافته های پژوهش حاکی از آن است که این گویش از نظام واژه سازی پویایی برخوردار است که در آن از پیشوندهای اشتقاقی خاص در ساخت مقوله های دستوری مختلف از قبیل: اسم مشتق با پیشوند /ham-/، فعل مشتق با ۳ پیشوند /dar-/، /sar-/ و /ber-/، صفت مشتق با ۵ پیشوند biə-/، /na-/، /nɑ-/، /bɑ-/ و /ham-/ و قید مشتق با ۲ پیشوند/ham-/ و/biǝ-/ استفاده می شود. درنهایت، تحلیل داده ها در تابلوهای بهینگی نشان می دهد که می توان پیشوندهای اشتقاقی را در قالب محدودیت های نظریه بهینگی (پرینس و اسمولنسکی، ۲۰۰۴/۱۹۹۳) از قبیل محدودیت های «هجایی و وزنی» مانند محدودیت های «آغازه»، «منع آغازه و پایانه پیچیده» و «همترازی لبه راست (تکواژ و هجا)» و محدودیت های «یکپارچگی ساختاری» مشتمل بر محدودیت های «بیشینگی و وابستگی درونداد و برونداد»، «منع قلب» و «منع تجزیه» تبیین کرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
طاهره عزت آبادی پور
دانش آموخته دکتری زبانشناسی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
عباسعلی آهنگر
استاد زبانشناسی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
سید فرید خلیفه لو
دانشیار زبانشناسی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
عالیه کرد عفرانلو کامبوزیا
دانشیار زبانشناسی، گروه زبان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :