ارزیابی خطرات طبیعی در خطوط ریلی و حریم ایستگاه ها در ناحیه زاگرس

پیشینه و اهداف: کشور پهناور ایران همواره با خطرات طبیعی متعددی روبروست. این خطرات که شامل زمین لرزه، فرونشست، سیلاب، سرما و گرمای شدید و ... است می­ تواند موجب آسیب ­های جدی به زیرساخت ها و بویژه شبکه ریلی شود. از این رو هزینه زیادی را به راه آهن کشور تحمیل می کند به علاوه می ­تواند موجب خطرات جانی برای مسافران شود. بنابراین بررسی مخاطرات طبیعی در راه آهن مسپله ای بسیار مهم می ­باشد و همواره مورد توجه مدیران می باشد. از طرفی ناحیه ریلی زاگرس که در منطقه ای کوهستانی واقع شده در طول سالیان متمادی شاهد سوانح زیادی متاثر از مخاطرات طبیعی بوده است.. از آنجایی که خدمات رسانی بهینه و ایمن یکی از اهداف مهم راه آهن ج ا ا می باشد این تحقیق به بررسی تاثیر برخی از مخاطرات طبیعی بر روی شبکه ریلی می پردازد.روش ها : بدین منظور کلیه لایه های شیب، ارتفاع، جمعیت، باران، رودخانه، زمین شناسی، کاربری زمین، جنس خاک و گسل پس از طبقه بندی مجدد به کمک روش AHP و انجام آنالیز همپوشانی در GIS، تحلیل می­شوند.یافته ها: پس از همپوشانی لایه های فازی شده یافته های تحقیق نشان دهنده مخاطرات زیاد تا متوسط در منطقه مورد مطالعه است.نتیجه گیری:  نتایج نشان می ­دهد که این منطقه جز مناطق بسیار بحرانی می­باشد زیرا حدود ۷۴۰ کیلومترمربع از شبکه ریلی در یک حریم ۲ کیلومتری در خطر متوسط تا شدید قرار دارد. این بدان معناست که حدود ۶۰ درصد از مسیر ریلی در خطر متوسط و حدود ۲۰ درصد از مسیر ریلی در معرض خطر بالا قرار دارند. ایستگاه های دورود، قارون، بیشه، تنگه هفت، تنگ پنج و تله زنگ در معرض مخاطرات طبیعی زیادی قرار دارند و در زمره مناطق پرخطر هستند و نیازمند مدیریت بهتر و توجه بیشتر مسئولین می­ باشد. نتایج مخاطرات گذشته نیز صحتی بر عملکرد این روش می ­باشد.

کلیدواژه ها:

مخاطرات ، همپوشانی ، شبکه ریلی ، GIS ، زاگرس