کاربرد آزمایش های تصادفی کنترل شده در بهبود سیاست گذاری پلیسی و کاهش جرم: مطالعه موردی مینیاپولیس

این مقاله به بررسی نقش پلیس گری مبتنی بر شواهد در کاهش جرم و ایجاد امنیت در جوامع شهری می پردازد. این تحقیق به ویژه به تجربه های آنتونی تونی بوزا ، رئیس پیشین پلیس مینیاپولیس ، در استفاده از داده ها و شواهد علمی در تصمیم گیری های پلیسی و تاثیر آن بر کاهش جرم های شهری اشاره دارد. روش تحقیق در این مقاله شامل تحلیل داده های تجربی و نتایج آزمایش های تصادفی است که در زمینه های مختلف پلیس گری انجام شده است. در یکی از این آزمایش ها، اثرات افزایش حضور گشت های پلیس در «نقاط داغ» جرم بررسی شد. داده های جمع آوری شده از تماس ها و اعزام های ۹۱۱ در شهر مینیاپولیس به کار گرفته شد و نتایج نشان داد که افزایش زمان حضور پلیس در مناطق خاص منجر به کاهش چشمگیر گزارش های شهروندان از جرم و بی نظمی می شود. این یافته ها در بیش از ۸۰ آزمایش مشابه در سراسر جهان تایید شدند. علاوه بر این، مقاله به اهمیت همکاری میان محققان علمی و سازمان های پلیسی و چالش های مرتبط با تبعیض و فساد درون سازمانی اشاره دارد. در نهایت، این تحقیق نشان می دهد که رویکرد پلیس گری مبتنی بر شواهد می تواند به اصلاحات عمیق در ساختار پلیس و افزایش اثربخشی اقدامات امنیتی در جوامع کمک کند.

کلیدواژه ها:

: پلیس مبتنی بر شواهد ، آزمایش های تصادفی کنترل شده ، نقاط داغ جرم ، سیاست گذاری پلیسی داده محور ، تونی بوزا