موارد تنصیف مهریه در نکاح موقت از منظر فقه و حقوق ایران

یکی از مسائل مربوط به مهریه در نکاح دائم و موقت، تنصیف آن در برخی موارد است؛ برای مثال هرگاه در عقد نکاح دائم، مهریه ای برای زوجه معین گردد، ولی این ازدواج قبل از آمیزش، به موجب طلاق منحل شود، زوجه مستحق نصف مهریه تعیین شده است. فقیهان امامیه بر این نظریه اجماع دارند؛ قانون گذار ایران هم به تبعیت از اجماع فقیهان در ماده ۱۰۹۲ قانون مدنی به آن تصریح کرده است. اما در برخی موارد همچون فوت یکی از زوجین پیش از مواقعه، ابرای مهریه از سوی زوجه و طلاق پیش از مواقعه، بارداری زوجه بدون مواقعه، وضعیت تنصیف مهردر طلاق وکالتی و طلاق عسر و حرجی و ده ها مسئله دیگر در این رابطه بین فقیهان اختلاف نظر است. در نکاح موقت نیز همین مسئله محل تامل و بررسی است و نپرداختن به آن از سوی قانون گذار، اسباب سردرگمی مراجع قضایی و تشتت در آرا را فراهم آورده است. یافته پژوهش حاضر نشان می دهد که موارد تنصیف مهریه در نکاح موقت را می توان بذل مدت پیش از مواقعه، فوت پیش از مواقعه، انفساخ به سبب ارتداد، ازاله بکارت به دلیل وضع حمل بدون مواقعه و تغییر جنسیت عنوان کرد.

کلیدواژه ها:

نکاح موقت ، تنصیف مهریه ، بذل مدت پیش از مواقعه ، فوت پیش از مواقعه ، ازاله بکارت