ضرورت مداخله دادستان در خشونت خانگی علیه زنان

خشونت علیه زنان به مثابه پدیده ای اجتماعی و جرمی مبتنی بر تبعیض جنسیتی، نیازمند رویکردی جامع نگر و چندوجهی در شناسایی، پیشگیری و مهار است. این مهم مستلزم بهره گیری از طیف وسیعی از ابزارهای قهری و فرهنگی است و صیانت از کیان جامعه، در گرو حمایت از اقشار آسیب پذیر آن به ویژه زنان تجلی می یابد. ازآنجاکه خانواده بستری مناسب برای رشد و تعالی اعضای خود و شایسته آرامش و امنیت است، خشونت خانگی به مثابه ناهنجاری اجتماعی، نیازمند بررسی دقیق و ارائه راهکارهای پیشگیرانه موثر است. حفاظت از جان و سلامت زنان، ارتقای سطح عدالت اجتماعی، اجرای قوانین حمایتی فوری برای حفظ امنیت قربانیان و پیشگیری از تکرار خشونت، حمایت از قربانیان در فرایند دادرسی و جلوگیری از خشونت ثانویه، همگی ضرورت مداخله فعال دادستان را ایجاب می کنند. روش تحقیق این مقاله، توصیفی - تحلیلی است. مداخله دادستان به ویژه در قالب تعقیب مستقل از شکایت، صدور قرارهای حمایتی و نظارت مستمر بر اجرای آنها، نقشی تعیین کننده در کاهش تکرار خشونت و افزایش سطح امنیت زنان ایفا می کند. بنابراین در حوزه قانون گذاری، خشونت خانگی علیه زنان باید همچون جرمی با جنبه عمومی و گذشت ناپذیر در نظر گرفته شود. این مداخله به ویژه با هدف پیشگیری از تکرار خشونت و حمایت از زنان آسیب دیده، امری ضروری تلقی می شود و از طریق سیاست هایی نظیر «تعقیب اجباری» یا «تعقیب مستقل از رضایت قربانی»، جرم انگاری مستقل «خشونت خانگی»، ضمانت اجراهای متناسب با قابلیت فردی سازی، اولویت ترمیم و جبران خسارت های بزه دیده، توقف فوری خشونت و کاهش خطر تکرار آن، بهبود روابط مختل شده و اصلاح و مسئولیت پذیری بزهکار، قابل دستیابی است.

کلیدواژه ها:

زنان ، خشونت ، خشونت خانگی ، مداخله دادستان ، مداخله کیفری