<span lang="AR-SA">تفکر رایانشی به مثابه پلی میان علوم رایانه و ریاضیات

تفکر رایانشی در دو دهه اخیر به عنوان یکی از مفاهیم بنیادین علوم رایانه، جایگاهی محوری در توسعه فناوری های نوین یافته است. این مفهوم که در ایده های سیمور پاپرت ریشه دارد و توسط جنت وینگ به صورت نظام مند مطرح شد، فراتر از مهارت برنامه نویسی، رویکردی شناختی برای تحلیل و حل مسائل پیچیده در حوزه های مختلف علمی و اجتماعی تلقی می شود. با وجود گسترش پژوهش ها، مرور ادبیات نشان می دهد که شکاف قابل توجهی میان بنیان های نظری علوم رایانه مانند طراحی و تحلیل الگوریتم ها، نظریه محاسبه، کلان داده، محاسبات موازی و هوش مصنوعی و کاربردهای آموزشی آن در ریاضیات وجود دارد. پژوهش های فنی عمدتا بر توسعه چارچوب های محاسباتی متمرکز بوده اند، در حالی که مطالعات آموزشی بیشتر بر ابزارهایی نظیر برنامه نویسی اسکرچ، پایتون و لوگو یا تلفیق سطحی تفکر رایانشی در برنامه های درسی تمرکز داشته اند. مطالعه حاضر یک مقاله مروری است که با هدف پر کردن این شکاف، به بررسی جایگاه تفکر رایانشی در علوم رایانه و تبیین ظرفیت های آن در آموزش ریاضی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که ریاضیات، به واسطه تاکید بر الگوریتم، تجرید و بازنمایی، بستری طبیعی برای پرورش تفکر رایانشی فراهم می کند و ادغام اصول فنی علوم رایانه در آموزش ریاضی می تواند درک عمیق تر مفاهیم، توسعه مهارت های حل مسئله، و ارتقای خلاقیت و تفکر انتقادی دانش آموزان را به همراه داشته باشد. در نهایت، این مقاله بر ضرورت طراحی چارچوب های میان رشته ای تاکید می کند که بر پایه ی بنیان های اصیل علوم رایانه استوار بوده و در عین حال متناسب با نیازهای آموزشی به ویژه در سطح متوسطه طراحی شوند. بدین ترتیب، پرورش تفکر رایانشی در آموزش ریاضی نه تنها به بهبود یادگیری منجر خواهد شد، بلکه نقشی کلیدی در آماده سازی نسل آینده برای مواجهه با چالش های پیچیده عصر دیجیتال ایفا خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

تفکر رایانشی ، علوم رایانه ، ریاضیات ، الگوریتم ، یادگیری میان رشته ای