<span dir="RTL"> <span lang="AR-SA">ارتباط بین ویژگی های شخصیتی و شیوع افکار خودکشی در دانشجویان پزشکی:یک مطالعه مقطعی
محل انتشار: مجله دانشکده علوم پزشکی ساوه، دوره: 2، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 52
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SAVEH-2-2_007
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: دانشجویان پزشکی به دلیل فشارهای آموزشی و بالینی، در معرض مشکلات روان شناختی همچون اضطراب و افکار خودکشی قرار دارند. از سوی دیگر، صفات شخصیتی می توانند بر آسیب پذیری یا مقاومت افراد تاثیرگذار باشد. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین مدل پنج عاملی شخصیت با افکار خودکشی در دانشجویان پزشکی انجام شد.روش: پژوهش حاضر یک مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی است که به صورت مقطعی در سال ۱۴۰۴ بر روی ۱۷۰ دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان انجام شد. جامعه ی آماری شامل کلیه ی دانشجویان پزشکی این دانشگاه بود و نمونه ها با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی از نوع طبقه ای از مقاطع مختلف آموزشی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه افکار خودکشی بک (BSSI)، پرسشنامه تیپ های شخصیتی NEO و فرم جمع آوری اطلاعات بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ازمون تی دونمونه مستقل، انالیز واریانس یکطرفه و ضریب همبستگی پیرسون انجام شد. نرم افزار مورد استفاده در این پژوهش Spss۲۲ بود.یافته ها: نتایج نشان داد بین ابعاد شخصیت و شدت افکار خودکشی رابطه معنادار وجود دارد . روان رنجوری همبستگی مثبت و معناداری با نمره افکار خودکشی داشت(r=۰.۵۴۳, p<۰.۰۰۱) اما وجدان و مسئولیت پذیری(r=-۰.۳۴۳, p<۰.۰۰۱)، پذیرش تجربه های جدید(r=-۰.۴۸۳,p<۰.۰۰۱)، برون گرایی(r=-۰.۴۲۲,p<۰.۰۰۱) و سازگاری (r=-۰.۳۶۹,p<۰.۰۰۱) همبستگی منفی و معناداری را نشان دادند. بین جنسیت و افکار خودکشی رابطه معناداری وجود نداشت(p<۰.۱). میانگین افکار خودکشی در سطوح مختلف تحصیلی یکسان نبود به طوری که میانگین افکار خودکشی در مراحل بالینی (کارآموزی و کارورزی) به طور معناداری بالاتر از مراحل پیش بالینی بودند. (P<۰.۰۰۱)نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که روان رنجوری به عنوان یک عامل خطر مهم در بروز افکار خودکشی و اضطراب مطرح است، در حالی که وجدان و مسئولیت پذیری و سازگاری نقش محافظتی در کاهش شدت این افکار دارند. بر این اساس، شناسایی زودهنگام دانشجویان با پروفایل شخصیتی آسیب پذیر و ارائه مداخلات روان شناختی هدفمند در دوران انتقال به مراحل بالینی، می تواند گامی موثر در جهت ارتقای سلامت روان و پیشگیری از خودکشی در جامعه دانشجویان پزشکی باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
zahra ghyasi
گروه روان پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.
zahra Arab Borzu
گروه آمار و اپیدمیولوژی ، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.
ovis karimi
گروه روان پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران.