<span dir="RTL" lang="FA">تاثیر روابط تجاری ایران و آلمان نازی بر اولویت یافتن کشاورزی تجاری در سیاست­های اقتصادی عصر پهلوی اول

روابط تجاری ایران و آلمان نازی در شرایطی آغاز شد که ایران سیاست صنعتی سازی با استراتژی جایگزین واردات را به منظور تولید کالاهای مصرفی در داخل کشور به عنوان اولویت اول سیاست­های اقتصادی قرار داده بود. اجرای سیاست صنعتی سازی، خود ناشی از شیوع پیامدهای بحران اقتصادی ۱۹۲۹م. در ایران بود. بحران اقتصادی در ایران موجب کاهش درآمد ناشی از صدور مواد اولیه و واردات کالاهای مصرفی شد. در چنین شرایطی ایران به سوی برقراری روابط اقتصادی با آلمان نازی که درصدد تامین مواد اولیه مورد نیاز صنایع جنگی خود بود سوق داده شد تا از این طریق علاوه­ بر فروش مواد اولیه، ماشین­آلات صنعتی مورد نیاز برای اجرای سیاست صنعتی­سازی را تامین کند. در چنین شرایطی بود که مناسبات و مبادلات اقتصادی ایران و آلمان نازی آغاز شد. پژوهش پیش­رو درصدد است تا با استفاده از روش تاریخی به این پرسش پاسخ دهد که مناسبات اقتصادی ایران و آلمان نازی چه تاثیری بر اولویت یافتن کشاورزی تجاری در سیاست­های اقتصادی عصر پهلوی اول داشته است؟ یافته­های پژوهش نشان می­دهد که اگرچه ایران از برقراری روابط تجاری با آلمان نازی بر پایه مبادلات پایاپای به دنبال فروش مواد اولیه با هدف تهیه ماشین آلات صنعتی برای اجرای سیاست صنعتی­سازی به عنوان اولویت اول سیاست اقتصادی خود بود؛ اما برقراری این روابط تجاری برخلاف انتظار به تداوم سیاست صنعتی­سازی منجر نشد. ایران به واسطه آنکه هر ساله تعهدهای بیشتری برای صدور مواد اولیه کشاورزی به آلمان می داد، ناچار شد برای انجام این تعهدها سیاست صنعتی­سازی را از اولویت برنامه­های اقتصادی خود خارج کند و به جای آن توسعه کشاورزی تجاری را به منظور تامین مطالبات مواد اولیه مورد نیاز آلمان نازی در اولویت سیاست­های اقتصادی ایران قرار دهد.

کلیدواژه ها:

روابط تجاری ، ایران ، آلمان نازی ، کشاورزی تجاری