<span lang="AR-SA">کارکرد صله رحم به مثابه راهبرد افزایش جمعیت <span lang="AR-SA">با نگاهی قرآنی- روایی

امروزه بحران کاهش نرخ زاد و ولد، چالش های ساختاری گسترده ای را در ابعاد اجتماعی و اقتصادی رقم زده است. این پژوهش با هدف تبیین نقش راهبردی «صله رحم» به عنوان یک محرک فرهنگی در سیاست گذاری جمعیتی و تحلیل پیوند متقابل این آموزه با تکثیر نسل سامان یافته است. پرسش اصلی این است که صله رحم چگونه می تواند به عنوان بستر عاطفی و حمایتی، موانع ذهنی و عینی فرزندآوری را مرتفع سازد و انقطاع آن چه پیامدهایی بر زیست مومنانه دارد؟ این تحقیق با روش توصیفی -تحلیلی و استناد به آیات و روایات ابتدا به تحلیل مفهوم صله رحم در تحکیم سرمایه اجتماعی پرداخته و سپس کارکردهای آن را در تسهیل ازدواج و ایجاد امنیت روانی برای والدین بررسی می کند. در ادامه، تاثیر معکوس کاهش جمعیت بر محدود شدن فیزیکی دایره ارحام و زوال منافع تکوینی آن واکاوی شده است. یافته ها نشان می دهد صله رحم با ایجاد «شبکه ی حمایت خویشاوندی»، هزینه های معنوی و مادی پرورش فرزند را توزیع کرده و فضایی سرشار از نشاط (به مثابه یک ضرورت تربیتی) فراهم می آورد. بر این اساس، تک فرزندی نه تنها دایره ارحام را منقبض می کند، بلکه جامعه را با پیامدهای وضعی «قطع رحم» همچون انزوای اجتماعی، فقر و کاهش برکت عمر روبرو می سازد. در نهایت، بازگشت به الگوی خانواده گسترده، لازمه ی تحقق تمدن نوین اسلامی و صیانت از نظام ارزشی جامعه است

کلیدواژه ها:

صله رحم ، سیاست گذاری جمعیتی ، فرزندآوری ، شبکه خویشاوندی ، قطع رحم ، سرمایه اجتماعی