مسئولیت مدنی کارفرما نسبت به خسارات وارد بر ثالث ناشی از فعل پیمانکار

مسئولیت مدنی کارفرمایان از مهم ترین نهادهای حقوق مسئولیت مدنی به شمار می رود که به منظور جبران خسارات وارده به اشخاص ثالث ناشی از عملکرد نیروی انسانی در محیط کاری طراحی شده است. ماده ۱۲ قانون مسئولیت مدنی ایران، کارفرمایان را مسئول جبران خسارات ناشی از اعمال کارگران و کارکنان اداری خود دانسته است. با این حال، رویه غالب قضایی و دکترین، این ماده را محدود به روابط سنتی کارگر و کارفرما می داند و پیمانکاران را از شمول آن خارج می کند. مقاله حاضر، با روش توصیفی تحلیلی و با هدف بازنگری در این تفسیر و ارائه تحلیلی نو، به بررسی تفاوت های میان کارگر و پیمانکار، تحلیل مبانی و توجیهات مسئولیت مدنی کارفرمایان، و امکان تفسیر موسع ماده قانونی پیش گفته پرداخته است. یافته های تحقیق که از مطالعات تطبیقی نیز غافل نبوده است، نشان می دهد که تمامی مبانی توجیه کننده مسئولیت کارفرما نسبت به اعمال کارگر، به همان میزان در خصوص پیمانکاران نیز صادق است و با تفسیری منطقی و مبتنی بر مقاصد قانون گذار، ماده ۱۲ قانون مسئولیت مدنی شامل خسارات ناشی از اعمال پیمانکاران نیز خواهد بود.

کلیدواژه ها:

مسئولیت مدنی ، مسئولیت خارج از قرارداد ، مسئولیت ناشی از فعل غیر ، کارگر ، کارفرما ، پیمانکار