بررسی تاثیر تکنیک های نورپردازی بر کیفیت بخشی منظر شهری؛ مطالعه موردی: بناهای تاریخی تبریز

اولین شرط برای درک بینایی و فضا، نور است. از این رو، در هنر معماری نور ازجمله اجزایی است که در همجواری با عناصر دیگر از قبیل ساختار، نظم، مصالح، رنگ و غیره مطرح می شود. همچنین نور یک عنصر معماری و طراحی محیط است و نورپردازی شهری پتانسیل بالایی در افزایش راندمان و کارایی افراد داشته و علاوه بر آن می تواند طراحی مجددی برای فضای شهری و معماری محیط و منظر شهری، تامین زیبایی و امنیت در شب را عهده دار باشد. با توجه به اهمیت نورپردازی در فضاها و بناهای شهری، هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر تکنیک های نورپردازی بناهای تاریخی تبریز (مسجد کبود، مسجد صاحب الامر، ارگ علیشاه و میدان ساعت) بر کیفیت بخشی منظر شهری است. در این راستا، روش تحقیق آمیخته (کیفی-کمی) با ماهیت تحلیلی- تفسیری است که در راستای تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش تحلیل مضمون و ضریب رگرسیون لگاریتمی استفاده شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که نورپردازی بناهای تاریخی تبریز در سال های اخیر بر اساس تکنیک های مختلف مانند از پایین، سطحی، مستقیم و ...، موجب افزایش کیفیت محیط و ادراک بصری این بناها گردیده است. همچنین نورپردازی این بناها در افزایش زیبایی و جذابیت بصری، افزایش خوانایی و مشخص کردن نشانه های شهری، سازمان دهی محیط بصری و ایجاد هویت و تصویر مثبت شهری موثر بوده است. بنابراین نورپردازی بناهای تاریخی با استفاده از تکنیک های مختلف و ترکیبی ضمن هویت بخشی، شاخص سازی و برجسته سازی جزئیات معماری بنا می تواند کیفیت منظر شهری را ارتقاء بخشد.

کلیدواژه ها:

نورپردازی ، منظر شهری ، بناهای تاریخی ، تبریز