نمود پست مدرنیسم و پاپ آرت در هنر شهری

پست مدرنیسم، عقل را محور مدرنیته و نظام اقتدار و سلطه آن می داند و با نقد عقل و نشان دادن تاریخی بودن آن، همه چیز را تابع مختصات نسبی قدرت، زمان و فضا قرار می دهد. جریان پست مدرن از همان آغاز و از دهه ۱۹۶۰، گرایشی رادیکال و انتقادی داشت که یکی پس از دیگری عرصه های مختلف شناخت و فعالیت بشری را دگرگون کرد. یکی از عرصه های پرتب وتاب این انقلاب فکری-حسی، بی تردید ساحت هنر بوده است. در این حوزه، هنر پاپ نیز هم زمان با گسترش این تحولات، از اواخر دهه ۱۹۵۰ تا اوایل دهه ۱۹۷۰ به اوج فعالیت و تاثیرگذاری خود رسید. در این راستا و برخلاف کل گرایی و امپریالیسم زیبایی شناختی مدرنیسم، هنر پست مدرن همواره مشوق بازگشت به زمینه گرایی و توجه به هنرهای بومی، محلی و به ویژه هنر عامه بوده است. هنر عامه در زندگی پست مدرن بر هنر شهری نیز تاثیر گذاشته است. با این حال، پرسش محوری آن است که پست مدرنیسم و پاپ آرت چگونه بر هنر شهری تاثیر گذاشته اند؛ پرسشی که پژوهش حاضر با بهره گیری از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و گردآوری اطلاعات به شیوه کتابخانه ای در پی پاسخ گویی به آن است. اگر عصر پست مدرن را عصر انتخاب های بی شمار بدانیم، این امر تا حدی نتیجه پدیده هایی است که از آن ها با عنوان انفجار اطلاعات، ظهور دانش سازمان یافته و ارتباطات جهانی یاد می شود. بررسی نمونه هایی از پاپ آرت در حیات شهری نشان می دهد که سبک های هنری پست مدرن و پاپ آرت در برساخت اجتماعی هنر مداخله می کنند و در نهایت، آن را به امری مردمی و در دسترس همگان بدل می سازند. پاپ آرت با هدف نقد مصرف گرایی، در همین مسیر حرکت می کند؛ مسیری که می توان آن را همسو با غایتی دانست که پست مدرنیسم، با به چالش کشیدن اقتدار، نخبه گرایی و سلطه در مدرنیسم، همواره در پی آن بوده است.

کلیدواژه ها:

عصر پست مدرن ، ارتباطات جهانی ، هنرمندان پاپ ، پاپ آرت ، هنر شهری