اثربخشی شفقت درمانی برکیفیت زندگی، تحمل پریشانی و اضطراب مادران دارای فرزند کم توان ذهنی

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی شفقت­درمانی برکیفیت زندگی، تحمل پریشانی و اضطراب مادران دارای فرزند کم­توان ذهنی انجام شد.روش ها: روش این پژوهش نیمه­آزمایشی بود که با طرح پیش­آزمون-پس­آزمون با گروه کنترل اجرا شد. جامعه اماری شامل  تمامی مادران دارای کودک کم­توان ذهنی مراجعه­کننده به مرکز گلستان شهر مشهد در سال ۱۴۰۱–۱۴۰۲ بود. با در نظر گرفتن ملاک­های ورود، با استفاده از روش نمونه­گیری دردسترس تعداد ۳۰ مادر به انتخاب و با روش تصادفی­ساده در دو گروه­آزمایش و­کنترل قرارگرفتند. جلسات شفقت­درمانی در قالب ۸ جلسه هرهفته ۱جلسه و هر جلسه ۹۰ دقیقه اجرا شد. ابزار سنجش پرسش­نامه های کیفیت زندگی، پرسش­نامه تحمل پریشانی و پرسش­نامه اضطراب بود. داده­ها با استفاده از نرم­افزار SPSS۲۲ و با روش تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شدند.یافته ها: نتایج تحلیل نشان دادکه مداخله آموزشی شفقت­درمانی اثر معناداری بر کیفیت زندگی، تحمل پریشانی هیجانی و اضطراب مادران داشته است (۰۱/۰> p). آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد دو گروه به میزان ۶۵۳/۲۴ در زمینه کیفیت زندگی، به میزان ۰۸۸/۱۴ در زمینه تحمل­پریشانی ­هیجانی و به میزان ۶۰۷/۶- در زمینه اضطراب اختلاف میانگین معناداری با یکدیگر دارند (۰۵/۰> p).نتیجه گیری: شفقت درمانی با تمرکز بر مهربانی با خود، اشتراکات انسانی، ذهن آگاهی و تجربه های مشترک می تواند کیفیت زندگی، تحمل پریشانی و اضطراب مادران دارای فرزند کم توان ذهنی را بهبود بخشد و به عنوان رویکردی موثر در ارتقای سلامت روان آن ها مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

شفقت درمانی ، کیفیت زندگی ، تحمل پریشانی ، اضطراب ، مادران ، کودکان کم توانی ذهنی