تبیین مولفه های مسئولیت اجتماعی دانشگاه در ارتقای کارایی نظام آموزش شهرسازی در تناسب با حرفه (نمونه موردی: دانشگاه یزد)

وجود شکاف بین نظام آموزش شهرسازی و نظام حرفه، چالشی است که کلیه ذی نفعان نظام شهرسازی بدان اذعان دارند و تغییر بنیادی از رویکردهای دانشگاه های نسل یک به نسل چهار نیز در حوزه کلان بر همین مبنا و باهدف کاهش این شکاف و افزایش تاثیرگذاری حوزه آموزش در محیط زندگی تعریف شده است. نخستین و اصلی ترین راهبرد تحقق دانشگاه نسل چهار، توجه به رویکرد مسئولیت اجتماعی دانشگاه در حوزه کلان و خرد است. هدف از پژوهش پیش رو، تبیین جایگاه این رویکرد در رشته برنامه ریزی شهری باهدف کاهش شکاف نظام آموزش و حرفه است. براین اساس، ساختار پژوهش، کیفی و از روش تحلیل مضمون و شیوه مصاحبه نیمه ساختاریافته در قالب مصاحبه عمیق با ۲۵ نفر از افراد واجد شرایط، جهت کاربست در دانشگاه یزد (به عنوان نمونه موردی) استفاده شده است. نتایج پژوهش حاکی از انست که تحقق رویکرد مسئولیت اجتماعی دانشگاه در چهار بعد آموزش، پژوهش، ارزش ها و خدمات می تواند از طریق مدل پیشنهادی پژوهش، باعث کاهش شکاف نظام آموزش شهرسازی و حرفه باشد. همچنین مطابق با نتایج پژوهش، پنج مضمون بازنگری ساختار و سرفصل رشته، بازنگری سرفصل کارگاه ها، اصلاح ساختار و منطق اهداف رشته، عمل به مسئولیت اخلاقی اجتماعی و بازنگری در سازوکار پشتیبانی پنج مضمون اصلی و پایه راهنمای عمل به مسئولیت اجتماعی باهدف کاهش شکاف نظر و عمل در رشته برنامه ریزی شهری هستند.

کلیدواژه ها:

مسئولیت اجتماعی ، آموزش شهرسازی ، حرفه ، دانشگاه یزد