رویکردی نوآورانه به منظور شناسایی مدارهای متناوب بادبان خورشیدی در مساله سه جسم محدود شده دایروی غیرخودمختار

بادبان های خورشیدی در حال حاضر به طور گسترده ای برای کاربردهای متنوع فضایی، از جمله ماموریت های اعماق فضا، مورد استفاده قرار می گیرند. بیشتر این کاربردها در چارچوب مسئله سه جسمی خورشید-زمین تعریف می شوند، در حالی که پژوهش های اندکی به بررسی پتانسیل بادبان های خورشیدی در مسئله سه جسمی زمین-ماه پرداخته اند. هدف این مقاله، شناسایی مدارهای دوره ای جدید برای بادبان های خورشیدی در چارچوب مسئله سه جسمی زمین-ماه است. با افزودن شتاب ناشی از فشار تابشی بادبان خورشیدی به مسئله سه جسمی زمین-ماه، سیستم به یک سیستم غیرخودمختار تبدیل می شود، که این امر روش های متداول استخراج مدارهای دوره ای را تغییر می دهد. در این پژوهش، مسئله شناسایی مدارهای دوره ای بادبان خورشیدی در مساله سه جسم محدود شده دایوری زمین-ماه، به عنوان یک مسئله دو مقدار مرزی مورد تحلیل قرار گرفته و بدین منظور، ابتدا حدس های اولیه مدارهای دوره ای یک فضاپیمای ساده، بدون در نظر گرفتن شتاب بادبان خورشیدی، از طریق نگاشت پوانکاره به دست می آید. سپس شرایط اولیه دقیق این مدارهای دوره ای با استفاده از یک الگوریتم اصلاح دیفرانسیلی تعیین می شود. به منظور اعتبارسنجی رویکرد پیشنهادی، مدارهای استخراج شده رسم و از نظر پایداری با مدارهای دوره ای یک فضاپیمای بدون بادبان خورشیدی مقایسه خواهند شد.

کلیدواژه ها:

مساله سه جسم زمین-ماه ، بادبان خورشیدی ، سیتم غیرخودگردان ، نگاشت پوانکاره ، الگوریتم اصلاح دیفرانسیلی