جایگاه سرمایه فکری در گزارش های بیهقی درباره فرمانروایی مسعود غزنوی

تاریخ بیهقی از منابع دربردارنده آزموده­هایی از دوره سلطان مسعود غزنوی است که فرصت­ها، فرصت­یابی­ها و فرصت­سوزی­ها را به درستی گزارش کرده است. سرمایه فکری یک دارایی دانش­بنیان و پنهان در این متن ادبی و پارسی نهفته است و بر پایه سرمایه فکری می­توان به گزارش­های سودمندی در این کتاب دست یافت و ارزش فراوانی برای پژوهش دارد. با بررسی گزارش­های گوناگون بیهقی در باره مناسبات بین سلطان و کارگزارانش و بر پایه تعریف برگزیده از سرمایه فکری، به ارزیابی سرمایه آزموده­های انسانی مانند یاری به کارگزاران شایسته، هم­اندیشی در گزینش کارگزاران، توانمندسازی آنان پرداخته و نیز بازدارنده­های این سرمایه انسانی را بررسی کرده است. دست­آورد این بود که بیهقی گزارش­های خود را درباره سلطان مسعود بر پایه جایگاه سرمایه فکری کارگزاران به نگارش درآورده و به­ویژه در ارزیابی آنان برای شایستگی، به ویژگی­های کارگزاران و جایگاه منصب و نیز سازگاری این دو بسیار دقت می­کرده و عامل بنیادی فروپاشی فرمانروایی مسعود را، نبود سرمایه فکری ندانسته، بلکه کم­توجهی سلطان به سرمایه­های فکری و تدبیر او عامل بنیادی دانسته است.

کلیدواژه ها:

Bayhaqi's history ، Masoud Ghaznavi ، intellectual capital ، human capital ، human experiences. ، تاریخ بیهقی ، مسعود غزنوی ، سرمایه فکری ، سرمایه انسانی ، آزمودههای انسانی.