هوش مصنوعی در طب کار

بازار کار در حال انقلاب هوش مصنوعی به صورت سریع است. اینکه هوش مصنوعی چگونه فرصت های استخدام و محیط های کاری، سلامت کارگر، ایمنی و برابری کارگران را متاثر می کند تحت بررسی است. گروهی از کارگران احتمالا از هوش مصنوعی سود می برند و گروهی آسیب می بینند. باید محققان اثر هوش مصنوعی را به کارگران و محیط های کاری به صورت مبتنی بر شواهد بیان کنند و اطمینان حاصل شود که سلامت، ایمنی و برابری کارگر در خط مقدم طراحی سیستم های هوش مصنوعی محل کار هستند. هوش مصنوعی یک لغت کلی است که به استفاده از ماشین های محاسبه گر جهت حل مسائلی اشاره دارد که به صورت سنتی به هوش بشر نیاز داشتند، که شامل ردیابی الگوها، پیش بینی کردن و تصمیم گیری یا بهینه کردن فرآیندها میباشد. در قلب تمام سیستم های هوش مصنوعی الگوریتم ها هستند(توالی عملیات ریاضی) که به وسیله یک عامل انسانی طراحی شده اند که داده ها را بکار گیرند. الگوریتم ها باعث می شوند که الگوهای اختصاصی یا غیراختصاصی در داده ها شناسایی شوند تا پیش بینی و به دنبال آن تولید محتوا توسط هوش مصنوعی تسهیل شود. یکی از حیطه های در حال رشد برای کاربردهای هوش مصنوعی، ایمنی و سلامت شغلی است. ملاحظات مربوط به طراحی الگوریتم ها و کیفیت داده هایی که جهت هوش مصنوعی بکار می روند روی عملکرد هوش مصنوعی در محل کار تاثیر می گذارند. اگرچه تمامی اثری که این فناوری ها خواهند داشت هنوز مشخص نیست، گمانه زنی می شود که اثرات مختلفی روی شغل ها داشته باشند، سبب رشد بعضی مشاغل شوند، درحالی که سبب تنزل برخی دیگر از مشاغل شوند. بعضی از اقتصاددان ها پیش بینی می کنند هوش مصنوعی می تواند تا ۳۰۰ میلیون شغل تمام وقت را به خودکار تبدیل کند. سایر مطالعات پیش بینی می کنند که ۹۷ میلیون شغل جدید در سطح جهانی خلق می شود. بعضی از این مشاغل جدید جهت نگهداری یا مدیریت هوش مصنوعی هستند (نظیر مهندسین). غیرواضح است که گروه هایی از کارگران که به صورت سنتی با تبعیض در بازار کار روبرو بودند(مثل کارگران کم سن یا مسن، کارگران با مهارت های پایین،کارگران زن و کارگران با ناتوانی جسمی) در کار جایگزین می شوند یا می توانند به فرصت های شغلی جدید مربوط به کاربرد هوش مصنوعی دسترسی داشته باشند. هوش مصنوعی می تواند وظایف کاری را به صورت خودکار درآورد که بسته به شغل های مختلف این کار محدوده های متفاوتی دارد. برای مثال یک مطالعه عنوان کرد حدود ۸۰ درصد از نیروی کار امریکا می تواند ۱۰ درصد وظایف کاری متاثر شده به وسیله مدل های زبانی بزرگ(large language models)را داشته باشد. کاربردهای هوش مصنوعی در سلامت شغلی: ۱-Risk Prevention and monitoring: مانیتورینگ real-time از شرایط کاری و ردیابی زودرس خطرات، آنالیز پیش بینی کننده از حوادث و بیماری های شغلی جهت پیشگیری، کاهش عدم اطمینان در ارزیابی ریسک از طریق حسگرها (sensors) و داده های فراوان، حمایت برای مدیریت غرامت و مانیتورینگ موقعیت های تنش زا، ۲-تشخیص و سلامتی: ابزارهای تشخیص و مانیتورینگ سلامت کارکنان، پیش بینی بیماری های شغلی(مثل کاهش شنوایی ناشی از صوت) با استفاده از artificial neural networks، بهینه کردن سلامت عمومی و شناسایی مشاغل پرخطر، مشارکت در خوب بودن کارگر و ارتقای امنیت روانی، ۳-ارتقای آموزش و مهارت ها: آموزش تطابقی شامل واقعیت مجازی، ارتقای فرهنگ ایمنی ۴-ربات ها و وسایل خودکار: استفاده از ربات های هوشمند مشارکت کننده (cobots) و ربات های پیشرفته جهت کاهش مواجهه با عوامل خطرناک و زیان آور و بهینه کردن فرآیندها، یکپارچگی انسان- ربات برای آینده، جایگزینی وجود انسان در محیط های خطرناک، ۵-کاربردهای اختصاصی: حمل ونقل و پتروشیمی (ردیابی موقعیت های خطرناک از طریق حسگرها)، صنعت و مراقبت سلامت و اداره ها (بهینه سازی وظایف، مانیتورینگ سلامت و ارتقای سلامت روانی(ذهنی))، ۶-کارآمدی سازمانی: ارتقای فرآیندهای تصمیم سازی بخصوص در منابع انسانی، ردیابی و پیشگیری از خطرها و کاهش هزینه و بهینه سازی وظایف محدودیت ها: ۱-داده ها و امنیت: موضوعی مربوط به کیفیت و حجم و انتخاب و سوگیری داده ها، خطرات محرمانگی و حریم خصوصی و اتونومی کارگر، نیاز به افزایش امنیت سایبری و وضوح در مدل هاف ۲-قابلیت اعتماد و محدودیت های سیستم های هوش مصنوعی: عدم اطمینان از مدل ها و کمبود استانداردها، پیچیدگی تکنیکی و قابلیت توضیح دادن محدود و ریسک توهم، دشواری های یکپارچه سازی هوش مصنوعی و وابستگی بالا به روزرسانی ها، ۳-اثر روی کارگران: خطرهای فیزیکی(cobots) و خطرهای روانی اجتماعی(استرس، از دست دادن اتونومی، پرشدت شدن کار)، خطرات تبعیض و صدمه به کرامت حرفه ای. (تحقیقات هنوز تمرکز بیش از حد به مولد بودن دارند ولی برای سلامتی و خوب بودن شاغل کافی نیستند) ۴-اخلاق:چارچوب ها و دستورالعمل های اخلاقی هنوز ناکافی هستند، نیاز به نظارت مداوم بشر و هوش مصنوعی"قابل اعتماد" داریم ۵-محدودیت های علمی و متدلوژیک: نیاز به ارزیابی اثر حقیقی ابزارها، مشخصا بر سلامتی در کار. استفاده از هوش مصنوعی می تواند به دو دسته هوش مصنوعی ضعیف و هوش مصنوعی قوی تقسیم شود. در حال حاضر اغلب کاربردهای هوش مصنوعی از نوع ضعیف هستند، به این معنی که عملکرد آن محدود است به حل کردن یک مسئله در یک زمان. مثال های سیستم های هوش مصنوعی ضعیف می تواند در تقریبا تمام صنایع دیده شود،: تولید( cobots )، حمل ونقل(مثل وسایل نقلیه خودکار)،مراقبت سلامت(مثل پلتفرم های تشخیص سرطان) و امور مالی. هوش مصنوعی قوی کاربرد پیشرفته تری دارد که می تواند با انسان همکاری کند یا بدون انسان عمل کند، در هر مشکلی که به وجود آید هوشمند عمل کند و محتوای مصنوعی پیشرفته تولید کند. مثال های هوش مصنوعی قوی در حیطه های سرگرمی و خلق محتوا دیده می شود و همچنین امنیت سایبری. انتقال به سیستم های هوش مصنوعی قوی می تواند اتونومی اهدایی از محل کار به ماشین ها را افزایش دهد و بالقوه نقش انسان های کارگر را تغییر دهد. هوش مصنوعی قوی به این معنی خواهد بود که ماشین ها مسئولیت بیشتری جهت انجام وظایف فیزیکی و اجتماعی خواهند داشت، و عدم وابستگی(استقلال) بیشتری جهت اتخاذ تصمیم ها بدون نیاز به عامل انسانی ایجاد خواهد شد.رشد هوش مصنوعی قوی همچنین می تواند سبب افزایش تعداد مشاغلی شود که منحصرا توسط ماشین های هوشمند انجام می شوند، که همراه با ترس از دست دادن شغل در بین انسان ها و ایجاد رقابت بالا بین کارگران انسانی برای تعداد محدودی از فرصت های استخدام خواهد شد. اقتصاددانان پیش بینی می کنند که به کارگیری هوش مصنوعی قوی سبب خلق انواع جدید وظایف شغلی خواهد شد که منجر به گسترش مشاغل جدید می شود. در حال حاضر، مشخص نیست که چه گروه هایی از کارگران در فرصت های شغلی جدید هوش مصنوعی وارد یا خارج خواهند شد. بازار کار فعلی، Occupational Health and Safety (OHS)  فعلی، غرامت کارگر فعلی، و سیاست های حمایت درآمد فعلی برای محله ای کاری طراحی شده اند که افزایش کاربرد سیستم های هوش مصنوعی و اثر آن بر کارگران و محیط های کاری را به حساب نیاورده بودند. نیاز به دست آوردن شواهدی است که کمک به مشخص کردن خطرات و تهدیدهای سلامت کارگر و مسائل تساوی حقوق با افزایش به کارگیری هوش مصنوعی می باشد. در حال حاضر و بافرم کنونی هوش مصنوعی ضعیف هیچ شغلی احتمال جایگزینی کامل باهوش مصنوعی ندارد؛ ولی با انتقال به هوش مصنوعی قوی، تعداد وسیع تری از کارگران متاثر خواهند شد. کمبود مطالعات کارگر محور و چشم اندازهای برابری سلامت یک شکاف عمده است و پرکردن این شکاف یک اولویت برای تحقیقات آینده است. کاربرد هوش مصنوعی در سلامت و ایمنی شغلی نیازمند سیاست پیشگیرانه، شرکت شاغلین، و مدیریت ریسک بر پایه شواهد، به همراه ارزیابی دقیق و ادامه تحقیقات است. چشم اندازهای گوناگون از محققین و پزشکان با پس زمینه های علم کامپیوتر، آمار، مهندسی، ریاضیات، جامعه شناسی، فلسفه، اخلاق زیستی، تجارت، OHS و علوم سلامت عمومی به تیم های تحقیقاتی اجازه می دهد که ابعاد مختلف هوش مصنوعی را که مرتبط با سلامت کارگر است به صورت کامل آشکار کنند. جهت قوی کردن شواهد، مطالعات طولی و متاآنالیزها باید در آینده طراحی شوند.

کلیدواژه ها:

Artificial Intelligence ، Occupational Medicine ، هوش مصنوعی ، طب کار