اثر هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا بر حداکثر اکسیژن مصرفی، پاسخ لاکتات پس از فعالیت و پروفایل لیپیدی در بازیکنان فوتبال

مقدمه: فوتبال نیازمند سطح بالایی از آمادگی هوازی و بازیابی سریع است. تمرینات تناوبی با شدت بالا (High-Intensity Interval Training; HIIT) روشی کارآمد جهت بهبود عملکرد فیزیولوژیکی و متابولیکی شناخته می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هشت هفته تمرین HIIT بر ظرفیت هوازی تخمینی (VO۲max)، غلظت لاکتات خون پس از فعالیت و پروفایل لیپیدی بازیکنان جوان فوتبال انجام گرفت. روش بررسی: در این پژوهش، ۳۰ بازیکن فوتبال (۱۹-۲۵ سال) به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه ۱۵ نفره تجربی و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی ۸ هفته (۳ جلسه در هفته) برنامه HIIT را در کنار تمرینات معمول اجرا کردند و گروه کنترل تنها به تمرینات متداول (شامل تمرینات روتین تاکتیکی و تکنیکی تیمی) خود پرداختند. مقادیر VO۲max، غلظت لاکتات پس از فعالیت و پروفایل لیپیدی ناشتا شامل تری گلیسیرید (TG)، کلسترول تام (TC)، لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL-C) و لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL-C)، قبل و بعد از مداخله ارزیابی و با آزمون های t وابسته و مستقل در سطح ۰۵/۰ تحلیل گردیدند. نتایج: در گروه تجربی، ظرفیت هوازی افزایش (۰۰۱/۰ P<) و غلظت لاکتات خون کاهش معناداری یافت (۰۰۱/۰ P<). در شاخص های لیپیدی نیز کاهش تری گلیسیرید، کلسترول تام و LDL-C و همچنین افزایش HDL-C مشاهده شد (۰۱/۰ P≤). در مقابل، تغییر معناداری در گروه کنترل به دست نیامد (۰۵/۰ P≥). نتیجه گیری: هشت هفته تمرین HIIT باعث ارتقای توان هوازی، بهبود ظرفیت بافری (دفع لاکتات) و اصلاح الگوی چربی خون در بازیکنان فوتبال می شود. پیشنهاد می گردد برای ارتقای عملکرد استقامتی و وضعیت متابولیکی این ورزشکاران، تمرینات HIIT در کنار تمرینات تخصصی اجرا گردد.

کلیدواژه ها:

High-intensity interval training (HIIT) ، Maximum oxygen consumption ، Blood lactate ، Lipid profile ، Soccer ، تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) ، حداکثر اکسیژن مصرفی ، لاکتات خون ، پروفایل لیپیدی ، فوتبال