ارزیابی سطوح هموسیستئین و شاخص های ترکیب بدن متعاقب تمرینات هوازی در بزرگ سالان با و بدون بیماری مزمن: مرور نظام مند و فراتحلیل

مقدمه: هموسیستئین (homocysteine :HCY) یکی از عوامل خطر مهم بیماری های مزمن است که با وضعیت نامطلوب ترکیب بدن ارتباط دارد. تمرینات هوازی می توانند به عنوان یک مداخله غیردارویی بر این شاخص ها اثرگذار باشند، اما شواهد موجود محدود و متناقض است. هدف این مطالعه، مرور نظام مند و فراتحلیل اثر تمرینات هوازی بر سطوح هموسیستئین و شاخص های ترکیب بدن در بزرگ سالان با و بدون بیماری مزمن بود. روش بررسی: پایگاه های اطلاعاتی PubMed، Web of Science، Scopus، IranDoc، Magiran، NoorMags و SID تا تاریخ ۲۹ اسفندماه ۱۴۰۳ (۱۹ مارچ ۲۰۲۵) به صورت نظام مند جست وجو شدند. برای محاسبه اندازه اثر، تفاوت میانگین وزنی (SMD) همراه با فاصله اطمینان ۹۵ درصد با استفاده از مدل اثرات تصادفی در نرم افزار CMA۲ مورد تحلیل قرار گرفت. همچنین میزان ناهمگونی با شاخص I۲ ارزیابی شد و بررسی سوگیری انتشار با آزمون های فانل پلات و ایگر انجام گرفت. نتایج: در مجموع ۲۲ مطالعه با ۶۰۹ شرکت کننده بزرگ سال با و بدون بیماری مزمن مورد فراتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که مداخلات تمرینات هوازی با کاهش معنادار HCY ]۰۰۱/۰ P= ، (۲۴۶/۱- الی ۳۲۲/۰-) ۷۸۴/۰- = [SMD، BMI ]۰۰۴/۰ P= ، (۶۳۹/۰- الی ۱۲۰/۰-) ۳۷۹/۰- = [SMD، WHR ]۰۰۲/۰ P= ، (۱۱۱/۱- الی ۲۴۵/۰-) ۶۷۸/۰- = [SMDو BF ]۰۰۱/۰ P= ، (۲۷۱/۱- الی ۶۹۲/۰-) ۹۸۲/۰- = [SMDنسبت به گروه شاهد در بزرگ سالان با و بدون بیماری مزمن همراه است. نتیجه گیری: تمرینات هوازی در بزرگ سالان با و بدون بیماری مزمن، منجر به کاهش معنادار HCY ، BMI،WHR و BF می شود. این یافته ها نشان می دهند که اجرای منظم تمرینات هوازی می تواند در بهبود پروفایل متابولیکی افراد موثر باشد و نقش مهمی در برنامه های پیشگیری و مدیریت چاقی و بیماری های مزمن مرتبط ایفا کند.

کلیدواژه ها:

Aerobic exercise ، homocysteine ، body composition ، adults ، Meta-Analysis ، تمرین هوازی ، هموسیستئین ، ترکیب بدن ، بزرگ سال ، فراتحلیل