ارائه مدل بهبود عملکرد واحدهای خدمات غذایی سریع در محیط عدم قطعیت با تاکید بر دلالت های سیاستگذاری صنعتی

هدف: این پژوهش، ارائه یک مدل تلفیقی برای شناسایی و تحلیل عوامل موثر بر عملکرد واحدهای خدمات غذایی سریع و ارزیابی کارایی آن ها در شرایط عدم قطعیت است؛ به گونه ای که نتایج آن بتواند علاوه بر پشتیبانی از تصمیمات مدیریتی، مبنایی برای تدوین و بهبود سیاست های صنعتی در صنعت خدمات غذایی نیز فراهم آورد.روش: ابتدا ۴۸ عامل موثر بر عملکرد از طریق مرور ادبیات و نظر خبرگان شناسایی شد که با روش دلفی فازی، غربالگری و ۱۸ عامل کلیدی انتخاب گردید. روابط ساختاری و سلسله مراتبی عوامل با مدل سازی ساختاری تفسیری و میزان نفوذ و وابستگی آن ها با تحلیل MICMAC بررسی شد. این عوامل به عنوان ورودی مدل تحلیل پوششی داده های تصادفی دو مرحله ای به کار گرفته شده و کارایی ۴۰۰ واحد ارزیابی شد.یافته ها: نشان داد که تقویت عوامل مدیریتی، توسعه زیرساخت ها و بهبود سیاست های حمایتی، نقش موثری در ارتقای عملکرد واحدها در شرایط عدم قطعیت دارد. همچنین، نتایج بیانگر آن است که سیاست های صنعتی مرتبط با توسعه زیرساخت های منطقه ای، حمایت از سرمایه گذاری، تسهیل محیط کسب وکار و تقویت زنجیره تامین می توانند نقش موثری در بهبود عملکرد و افزایش تاب آوری واحدهای خدمات غذایی سریع ایفا کنند.نتیجه گیری: علاوه بر کاربرد مدیریتی، یافته های پژوهش دارای دلالت های مهمی برای سیاست گذاری صنعتی است و می تواند مبنایی برای تدوین سیاست های مبتنی بر شواهد در زمینه تخصیص هدفمند منابع، توسعه زیرساخت های منطقه ای، حمایت از تحول دیجیتال، تقویت زنجیره تامین، بهبود محیط کسب وکار و ارتقای بهره وری، تاب آوری و رقابت پذیری صنعت خدمات غذایی سریع باشد.

کلیدواژه ها:

خدمات غذایی سریع ، سیاست گذاری صنعتی ، مدل سازی ساختاری تفسیری و تحلیل MICMAC ، تحلیل پوششی داده های تصادفی دو مرحله ای