اثر عصاره گیاهان آنغوزه، آویشن، ریواس، بوماداران و فرفیون بر کنترل کنه واروآ (Varroa destructor) در کلنی های زنبورعسل (Apis mellifera L.)

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 28

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_ARGU-15-2_007

تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405

چکیده مقاله:

پژوهش حاضر به­صورت آزمایش فاکتوریل و در قالب طرح پایه کاملا تصادفی با ۱۲ تیمار و پنج تکرار با هدف بررسی خواهش کنه­ کشی و حشره­ کشی عصاره گیاهان آنغوزه، آویشن، ریواس، بوماداران و فرفیون روی کنه واروآ و میزبان آن در کلنی­های زنبورعسل در شرایط اقلیمی استان کردستان طی سال­های ۱۴۰۲ الی ۱۴۰۴ انجام شد. تیمارها شامل غلظت­های ۲۰ و ۴۰ درصد عصاره گیاهان آنغوزه، آویشن، ریواس، بوماداران و فرفیون و دو تیمار شاهد (یکی به عنوان شاهد مثبت و دیگری شاهد منفی) بودند. در پژوهش حاضر از دستگاه GC-MS برای شناسایی ترکیبات شیمیایی عصاره گیاهان استفاده شد. نتایج نشان داد غلظت­های مختلف عصاره همه گیاهان مورد آزمایش، فعالیت کنه­ کشی نسبتا مطلوبی برای کنترل کنه ­واروآ نشان دادند. براساس نتایج تجزیه ­های آماری، غلظت ۴۰ درصد عصاره گیاه آنغوزه، بیشترین تاثیر را بر درصد تلفات کنه ­واروآ در کلنی­های زنبورعسل مورد مطالعه نشان دادند به­طوری که اختلاف آن نسبت به سایر غلظت­های مختلف عصاره گیاهان مورد مطالعه معنی دار بود (۰۱/۰>P). تجزیه GC-MS نشان داد که (E) – ۱ – پروپنیل sec – بوتیل دی سولفید (۳۸/۴۴ درصد)، (Z) – ۱ – پروپنیل sec – بوتیل دی سولفید (۳۷/۳۸ درصد)،  n – ۱ – پروپنیل sec – بوتیل دی سولفید (۵۴/۳۶ درصد)، گایول (۹۹/۲۰ درصد) و بتا پینن (۶۹/۱۵ درصد) به­ترتیب اجزای اصلی عصاره گیاه آنغوزه را تشکیل دادند. بر اساس یافته­ های پژوهش حاضر، تاثیر غلظت­های مختلف عصاره گیاهان مورد مطالعه بر درصد تلفات زنبورها در هیچ یک از تیمارهای آزمایشی فراتر از هشت درصد نبود. بنابراین، می­توان غلظت ۴۰ درصد عصاره گیاه آنغوزه را به­علت داشتن تاثیر کنه­کشی مطلوب بر کنه ­ها در مطالعه حاضر به­ عنوان جایگزین مناسب کنه­ کش­های سنتتیک برای کنترل کنه ­واروآ در کلنی­های زنبورعسل پیشنهاد کرد.

نویسندگان

حدیث گومه

گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی

حسنعلی واحدی

گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی

عطااله رحیمی

بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کردستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، سنندج، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Abbott, W. S. (۱۹۲۵). A method of computing the effectiveness ...
  • Allam, S. F. M., Hassan, M. F., Risk, M. A., ...
  • Gonzales-Lopez, G., Ojeda, M., Lugo, F., Ortega, I., Chavez, L., ...
  • Potts, S. G., Biesmeijer, J. C., Kremen, C., Neumann, P., ...
  • نمایش کامل مراجع