<span lang="FA">رویکردی تکاملی به خشونت خانگی شوهر نسبت به زن

جرم شناسی تکاملی، برخلاف جرم شناسی متعارف که بر علل بی واسطه ای چون اختلالات روانی یا محیط خانوادگی تمرکز دارد، ریشه های عمیق تر رفتارهای مجرمانه را در فرایند تکامل انسان جست وجو می کند. از این منظر، بسیاری از ویژگی های روانی امروزی، ازجمله خشونت، محصول انتخاب طبیعی و جنسی برای بقا و تولیدمثل هستند. خشونت مردانه در دیدگاه تکاملی دو عامل اصلی دارد: نخست رقابت بر سر منابع (مثل غذا و قلمرو) که استفاده از خشونت را برای حفظ این منابع توجیه می کند؛ دوم رقابت بر سر جفت، زیرا مردانی که توانایی بیشتری در کنترل دسترسی به زنان داشتند، احتمال بیشتری برای انتقال ژن هایشان به نسل بعدی هم داشته اند. این پژوهش به صورت فراتحلیل و با بررسی تمام مطالعات منتشرشده در منابع معتبر مرتبط با روان شناسی و جرم شناسی تکاملی از سال ۲۰۰۴ تاکنون انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که عامل کلیدی خشونت خانگی مردان علیه زنان از منظر تکاملی «نااطمینانی از پدر بودن» است. ازآنجاکه مردان نمی توانند مطمئن باشند همسرانشان رابطه جنسی با دیگران نداشته اند، مکانیسم های تکاملی مانند کنترل جنسی و خشونت پیشگیرانه شکل گرفته اند. این مکانیسم ها شامل محدود کردن ارتباط زن با مردان دیگر، پرخاشگری هنگام احتمال خیانت، افزایش خشونت در دوران بارداری (به خاطر تردید در پدری جنین) و حتی کشتن فرزندان می شوند. از منظری دیگر، این پژوهش نشان می دهد که رویکردهای تک عاملی مانند نسبت دادن خشونت به فقر، بیکاری، اعتیاد یا آموزه های مردسالارانه کفایت توضیحی ندارند. رویکرد تکاملی با عمق بخشی به تحلیل علت شناختی، ریشه های این رفتارها را در سازوکارهای تکاملی نشان می دهد و درک جامع تری از پدیده فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

تکامل ، جرم شناسی تکاملی ، خشونت خانگی ، نااطمینانی پدری ، محافظت از جفت.