نقش میانجی درگیری شغلی در رابطه کیفیت زندگی کاری با تاب آوری و خلاقیت

درگیری شغلی به میزان تعهد، مشارکت و انرژی روانی فرد در انجام وظایف شغلی اشاره دارد. معلمانی که سطح بالایی از درگیری شغلی دارند تمایل بیشتری به بهبود فرآیندها و نتایج آموزشی از خود نشان می دهند. تحقیق حاضر باهدف تبیین نقش درگیری شغلی به عنوان یک سازه میانجی در روابط بین متغیرهای کیفیت زندگی کاری، تاب آوری و خلاقیت در میان هنرآموزان هنرستان های ناحیه ۲ بندرعباس در سال ۱۴۰۳ اجرا شد. روش تحقیق ازنظر هدف کاربردی، بر اساس ماهیت، توصیفی-همبستگی و از لحاظ نحوه اجرا مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش کلیه هنرآموزان هنرستان های ناحیه ۲ بندرعباس به تعداد ۶۳۵ نفر (۵۳/۳ درصد مرد و ۴۶/۷ درصد زن) بود که با استفاده از فرمول کوکران با روش تصادفی طبقه ای بر حسب فاکتور جنسیت، ۲۴۰ نفر مرد و زن ( با همان نسبت درصد جنسیت از کل جامعه) انتخاب شد و فرضیه های تحقیق پس از توزیع و جمع آوری پرسشنامه های استاندارد درگیری شغلی کانونگو (JIQ؛ ۱۹۸۲)، کیفیت زندگی کاری والتون (۱۹۷۳)، خلاقیت شغلی کارکنان دورابجی و همکاران (۱۹۹۸) و تاب آوری کارکنان بلاک و کرمن (۱۹۹۶) با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی و روش معادلات ساختاری تحلیل گردید. با در نظر گرفتن سطح اطمینان ۹۵ درصد، رابطه کیفیت زندگی کاری با تاب آوری، کیفیت زندگی کاری با خلاقیت، کیفیت زندگی کاری با درگیری شغلی، درگیری شغلی با تاب آوری، درگیری شغلی با خلاقیت نشان داده شد. همچنین نقش میانجی درگیری شغلی در رابطه کیفیت زندگی کاری با تاب آوری و نقش میانجی درگیری شغلی در رابطه کیفیت زندگی کاری با خلاقیت تایید شد.

کلیدواژه ها:

درگیری شغلی ، کیفیت زندگی کاری ، تاب آوری ، خلاقیت