اثربخشی روش تدریس معکوس در درس ریاضی بر دلزدگی تحصیلی، هیجانات تحصیلی مثبت و منفی و رفتارهای خودناتوان ساز تحصیلی دانش آموزان

هدف از این پژوهش تعیین اثربخشی روش تدریس معکوس در درس ریاضی بر دلزدگی تحصیلی، هیجانات تحصیلی مثبت و منفی و رفتارهای خودناتوان ساز تحصیلی دانش آموزان سال آخر دبیرستان بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل همراه با مرحله پیگیری ۲ ماهه بود. جامعه آماری پژوهش دانش آموزان سال آخر دبیرستان شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بودند. تعداد ۳۰ دانش آموز به صورت تصادفی ساده در گروه روش تدریس معکوس در درس ریاضی (۱۵ نفر) و گروه کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. سپس گروه آزمایش تحت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای روش تدریس معکوس در درس ریاضی قرار گرفتند. در این پژوهش از مقیاس دلزدگی تحصیلی (ABSI) شارپ و همکاران (۲۰۲۱)، پرسشنامه هیجان های تحصیل (AEQ) پکران و همکاران (۲۰۰۵) و مقیاس خود ناتوان سازی تحصیلی (ASHS) شوینگر و استینسمیر-پلستر (۲۰۱۱) برای گردآوری داده ها استفاده شد. روش تحلیل و نرم افزار آماری تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر، آزمون تعقیبی بنفرونی و نرم افزار SPSS نسخه ۲۹ بود. نتایج نشان داد روش تدریس معکوس در درس ریاضی در مرحله پس آزمون و پیگیری اثربخشی معناداری بر دلزدگی تحصیلی، هیجانات تحصیلی مثبت و منفی و رفتارهای خودناتوان ساز تحصیلی داشته است (۰/۰۵>p). می توان نتیجه گیری کرد که روش تدریس معکوس در درس ریاضی می تواند به عنوان شیوه ای مناسب برای دلزدگی تحصیلی، هیجانات تحصیلی مثبت و منفی و رفتارهای خودناتوان ساز تحصیلی دانش آموزان سال آخر دبیرستان به کار برده شوند.

کلیدواژه ها:

دلزدگی تحصیلی ، رفتارهای خودناتوان ساز تحصیلی ، روش تدریس معکوس در درس ریاضی ، هیجانات تحصیلی مثبت و منفی