ارزیابی تجربی و درون سیلیکویی (In Silico) یک فیلم کامپوزیتی نوین ZnO/Alhagi maurorum/PVA علیه سویه های مقاوم به چند دارو از Pseudomonas aeruginosa حامل ژن های blaTEM و blaIMP

هدف: باکتری سودوموناس آئروژینوزا یکی از عوامل اصلی عفونت های ناشی از سوختگی است که به دلیل بیماری زایی بالا و مقاومت دارویی شناخته می شود. این مطالعه با هدف تهیه و مشخصه یابی فیلم نانوکامپوزیتی ZnO/PVA حاوی عصاره گیاه Alhagi maurorum برای مقابله با سویه های مقاوم به چند دارو از P. aeruginosa جداشده از عفونت های پوستی ناشی از سوختگی انجام شد. همچنین شناسایی مولکولی و تعیین توالی ژن های blaTEM و blaIMP و به دنبال آن تحلیل اتصال مولکولی درون سیلیکویی به منظور بررسی مکانیسم ضدباکتریایی انجام گرفت.مواد و روش ها: سرشاخه های گیاه Alhagi maurorum جمع آوری و نگهداری شدند. آنالیز GC-MS بر روی عصاره گیاهی انجام شد. نانوذرات اکسید روی در ماتریس پلیمری به کار گرفته شدند. ارزیابی برای تایید به دام افتادن موفق و توزیع یکنواخت نانوترکیبات زیست فعال در ماتریس پلیمری فیلم کامپوزیتی ساخته شده انجام شد. تعداد ۵۰ جدایه باکتریایی از سواب های بیماران بستری به دست آمد. حساسیت ضد میکروبی جدایه های P. aeruginosa (۲۰ جدایه) تعیین شد. DNA ژنومی از جدایه های باکتریایی استخراج و PCR انجام گردید. توالی های نوکلئوتیدی ژن blaTEM مربوط به P. aeruginosa از پایگاه NCBI استخراج شد. برای تجزیه و تحلیل آماری از نرم افزار SPSS استفاده گردید.نتایج: نتایج GC-MS نشان داد که طیف جرمی و ساختار دوازده ترکیب شیمیایی استخراج شده از گیاه Alhagi maurorum با استفاده از متانول در داده های GC-MS قابل مشاهده است. در میان این ترکیبات، اسید ۹،۱۲-اکتادکادی انوئیک (Z,Z) (اسید لینولئیک) از ویژگی خاصی برخوردار بود. با ترکیب این مواد فیتوشیمیایی در ماتریس پلیمری PVA همراه با نانوذرات روی، فیلمی زیست تخریب پذیر تولید شد. این فیلم در برابر جدایه های بالینی Pseudomonas aeruginosa که دارای مقاومت دارویی بودند، مورد آزمایش قرار گرفت. از میان ۵۰ جدایه باکتریایی، ۲۰ جدایه به عنوان P. aeruginosa شناسایی شدند. نتایج PCR وجود ژن های blaTEM و blaIMP را در درصد قابل توجهی از جدایه ها نشان داد. نتایج داکینگ مولکولی حاکی از آن بود که نانوساختار ZnO در مقایسه با اسید لینولئیک و PVA بیشترین توانایی اتصال به پروتئین را دارد. میل اتصال قوی و ثابت مهاری پایین ZnO نقش بالقوه آن را به عنوان یک متصل شونده یا مهارکننده پایدار نشان می دهد، در حالی که اسید لینولئیک و PVA کارایی کمتری داشتند.نتیجه گیری: خواص ضدباکتریایی قوی این فیلم کامپوزیتی احتمالا حاصل اثر هم افزای پلیمر PVA، نانوذرات روی و عصاره گیاهی است. فیلم کامپوزیتی ZnO/Alhagi/PVA فعالیت های ضدباکتریایی و آنتی اکسیدانی امیدبخشی از خود نشان داد و می تواند به عنوان یک ماده زیست تخریب پذیر بالقوه برای پانسمان زخم در مدیریت عفونت های ناشی از P. aeruginosa مقاوم به چند دارو مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بتالاکتاماز ، پلی وینیل الکل (PVA) ، فیلم های ضدباکتریایی ، نانوذرات روی ، Alhagi maurorum