تخمین پارامترهای موثر بر تصادفات رانندگی با استفاده از مدل های فضای حالت

در این پژوهش از روش فضای حالت به منظور مدلسازی تصادفات رانندگی استفاده شده است. این مدل که هم دارای بخش جعبه سیاه بوده و هم از طریق کسب دانش اولیه، به تخمین پارامترها پرداخته شده است. این مطالعه به شناسایی یک سیستم فضای حالت تک ورودی تک خروجی می پردازد. فضای حالت سیستم تعریف شده و الگوریتم تخمین پارامترها نوشته شده و سپس همگرایی آن و همچنین تخمین بردار حالت بررسی می شود. مدلسازی در فضای حالت به منظور برآوردن قیدهای سخت تر بر عملکرد سیستم های کنترل، افزایش پیچیدگی و سهولت دسترسی به کامپیوترها بکار گرفته شد. مدلسازی ساده سیستم پیچیده غیرخطی تصادفات رانندگی از دستاوردهای این روش و این مطالعه بود. از جمله مزایای این روش آن است که می توان یک دانش اولیه از سیستم را به مدل معرفی نمود تا سرعت همگرایی و دسترسی به نتایج مطلوب را افزایش داد. خروجی میزان خطا نشان می دهد که در ابتدا کمی خطا افزایش یافت اما با افزایش داده ها خطا روند کاهشی گرفته و به سمت صفر میل می کند. مدل های پیشین توسط محقیقن مختلف عموما به روش های شناسایی جعبه سیاه پرداخته اند که به علت نداشتن دانش اولیه در این موارد، هم زمان پردازش داده ها طولانی شود و هم اینکه دقت مناسب حاصل نشود. روش ارائه شده می تواند در مدت زمان کمتر، با دقت بالاتری احتمال تصادفات رانندگی را پیش بینی نماید تا کاربرد مدل برای تصمیم گیران حوزه ایمنی رانندگی، جذاب تر باشد.

کلیدواژه ها:

" ، مدل جعبه سیاه" ، مدل فضای حالت" ، پارامترهای خطای انسانی" ، ، " ، کاهش تصادفات رانندگی"