<span lang="AR-SA">ترک خوردگی جمع شدگی خمیری در روسازی های بتنی: ارزیابی نقش های رقابتی افزودنی اصلاح کننده گرانروی<span dir="LTR" lang="AR-SA"> <span dir="LTR">(VMA) <span lang="AR-SA">و الیاف میکرو پلی پروپیلن

استفاده از مواد و مصالح نوین در صنعت راهسازی با هدف کنترل ایجاد و گسترش خرابی های سطح روسازی و همچنین بهینه کردن هزینه های کاربران اهمیت فراوان دارد. یکی از خرابی های رایج در روسازی های بتنی ترک خوردگی خمیری است. کاهش رشد و شدت این خرابی در عملکرد و دوام روسازی های بتنی موثر است. در تحقیق حاضر به بررسی تغییرات شدت ترک خوردگی خمیری روسازی های بتنی متاثر از افزودن اصلاح کننده گرانروی بتن (VMA) و الیاف میکرو پلی پروپیلن مصنوعی با استفاده از تحلیل تصاویر میکروسکوپیک نوری پرداخته شده است. در همین راستا متوسط عرض، طول و مساحت ترک خوردگی ناشی از جمع شدگی خمیری مطابق با روش استاندارد ASTM C۱۵۷۹ ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که الیاف و ماده VMA اثر چشمگیر بر رفتار ترک خوردگی دارد. الیاف منجر به کاهش متوسط عرض، طول و مساحت ترک خوردگی به ترتیب حداکثر تا میزان ۵۰، ۳۷ و ۶۹ درصد گردید. اما، ماده VMA باعث افزایش متوسط عرض، طول و مساحت ترک خوردگی به ترتیب حداکثر تا میزان ۱۱، ۱۱ و ۱۷ درصد شده است. بیشترین کاهش متوسط عرض، طول و مساحت ترک خوردگی به ترتیب به میزان ۴۷، ۳۳ و ۶۰ در مخلوط بتنی حاوی هر دو ماده رخ داد. الیاف باعث تغییرات عرضی بیشتر شده، اما ماده VMA باعث تغییرات عرضی و طولی مشابه گردید. در مخلوط بتنی با مقادیر الیاف پایین تر (۴۵۵ گرم) و مقادیر مختلف ماده VMA، تغییرات عرضی و طولی مشابه بوده، اما در مقادیر الیاف بالاتر (۹۱۰ گرم) و مقادیر مختلف ماده VMA ، اثر الیاف بر تغییرات عرضی و طولی ترک خوردگی غلبه کرده و تغییرات ترک عرضی بیشتر از ترک طولی شده است. یافته های این تحقیق می تواند در بهینه سازی طرح اختلاط بتن روسازی جهت بهبود مقاومت ترک خوردگی زودهنگام مفید باشد.

کلیدواژه ها:

روسازی بتنی ، ترک خوردگی ناشی از جمع شدگی خمیری ، الیاف میکرو پلی پروپیلن ، ماده اصلاح کننده گرانروی بتن ، شدت ترک خوردگی