نقد نئوآتئیسم داروینی از زاویه نگاه جریان های منتقد غربی

از زمان تولد الحاد جدید که سردمدارانش آن را الحاد علم بنیاد معرفی می کنند، حدود ربع قرن گدشته است. دراین زمان نسبتا کوتاه شاخه مبتنی بر زیست شناسی تکاملی در الحاد جدید که از آن با عنوان نئوآتئیسم داروینی نیز یاد می شود، پرچالشترین حوزه الحاد جدید بوده و رد و اثباتهای پرشماری را به خود دیده است. برخلاف ادعای نئوآتئیستهای داروینی، برداشت الحادی از نظریه تکامل داروین حتی به مدد اکتشافات جدید سلولی و ژنی، حرف آخر در زمینه نسبت میان علم و دین و در حوزه باور به خدا در عصر علم نبوده و گروههای متعدد قابل توجهی در محافل آکادمیک غربی در مقابل آنها صف آرایی کرده اند. این مقاله با روش مروری قصد دارد تا با ارائه گزارشی از جریانهای غربی منتقد نئوآتئیسم داروینی، انتقادات اندیشمندان غربی بر این شاخه الحادی را پررنگ و در برخی موارد تحلیل نماید. داده های این مقاله وجود حداقل پنج گروه مخالف با برداشت الحادی از نظریه تکامل را به دست می دهد. گروههایی که با روشهای گوناگون، از علمی گرفته تا فلسفی و معرفت شناسی، به نقد الحاد نوداروینی پرداخته اند. در این مقاله مهمترین شخصیتها و آثار مکتوب و بعضا شفاهی از هر گروه مورد معرفی قرار می گیرند.

کلیدواژه ها:

آتئیسم ، نوداروینیسم ، منتقدان غربی الحاد جدید ، فرگشت