تاثیر کاربرد اسیدسالیسیلیک بر ارقام زیتون دزفولی و کورونایکی در شرایط تنش خشکی

اسیدسالیسیلیک یک ترکیب فنلی امیدبخش است که به دلیل نقش آن در مقاومت گیاهان به تنش های محیطی مختلف مانند خشکی، توجه زیادی را به خود جلب کرده است. بر همین مبنا به منظور بررسی تاثیر محلول پاشی اسیدسالیسیلیک (در غلظت های صفر، ۱ و ۳ میلی مولار هر ۱۵ روز یکبار) بر برخی خصوصیات مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی نهال های دو رقم زیتون (کورونایکی و دزفولی) در شرایط تنش خشکی (آبیاری با فواصل ۵، ۱۰ و ۱۵ روز یکبار)، یک آزمایش گلدانی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی و در سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه انجام گرفت. نتایج به دست آمده نشان داد که با افزایش تنش خشکی پارامتر های رشدی شامل ارتفاع نهال، تعداد و سطح برگ در مقایسه با شاهد کاهش و میزان پروتئین کل ، مالون دی آلدهید، گلایسین بتائین، فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی شامل کاتالاز، آسکور بات پراکسیداز و گایاکول پراکسیداز افزایش یافتند. نتایج همچنین نشان داد که سطح برگ، پروتئین کل، فعالیت آنزیم های کاتالاز و گایاکول پراکسیداز در رقم دزفولی بیشتر از رقم کورونایکی و ارتفاع نهال، تعداد برگ، محتوی گلایسین بتائین و فعالیت آنزیم آسکور بات پراکسیداز در رقم کورونایکی بیشتر از رقم دزفولی بود. کاربرد اسیدسالیسیلیک باعث افزایش ارتفاع نهال و تعداد برگ شد. همچنین کاربرد اسیدسالیسیلیک باعث کاهش مالون دی آلدهید و افزایش گلایسین بتائین، پروتئین کل و فعالیت آنزیم های کاتالاز، آسکور بات پراکسیداز و گایاکول پراکسیداز گردید. در مجموع یافته های پژوهش حاضر نشان داد که رقم دزفولی تحمل بیشتری به خشکی داشته و کاربرد اسیدسالیسلیک توانست اثرات تنش خشکی را کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

آنزیم های آنتی اکسیدانی ، تنش کم آبی ، صفات رشدی ، گلایسین بتائین ، مالون دی آلدهید