تحلیلی بر روند سیاست گذاری های قومی در جمهوری اسلامی ایران؛ بایسته ها و ظرفیت ها بر مبنای Meta Swot

یکی از ویژگی ‎های کنونی در پهنه گیتی، رشد و گسترش جوامع چندفرهنگی و تقویت مولفه های قومی و مذهبی است. در این رهگذر، دانش سیاست و علوم اجتماعی نیز توجه ویژه ای به مفهوم سیاست گذاری های قومی در کشورها نموده است. نظام های سیاسی در تلاشند، سیاست گذاری های قومی را با نگرش علمی و با توجه به ویژگی های ساخت سیاسی، زیست بوم و واقعیت های عینی تدوین نمایند. مفهوم سیاست گذاری قومی، به خصوص در مناطق جنوب غرب آسیا (خاورمیانه) از اهمیت بسزایی برخوردار است و در ایران نیز در سالهای پس از انقلاب اسلامی، الگوها و روش های گوناگونی در این حوزه تدوین و پیگیری شده است. سوال اصلی پژوهش این است که سیاست های قومی در جمهوری اسلامی ایران از چه فرایندهایی پیروی و و الگوی مطلوب سیاست گذاری در بستری تنظیم گرایانه و اثربخش به کدامین صورت قابل تبیین است؟ اگرچه پیرامون تحلیل سیاست های قومی با نگرش های سیاسی، تلاش های درخور تحسین انجام گرفته، اما این پژوهش در تلاش است تا با نگرشی تازه، پاره ای ازالگوهای سیاست گذاری را تبیین و سپس الگوی مطلوب سیاست گذاری قومی را با بهره گیری از مدل نظری «Meta Swot» ارایه دهد. روش گردآوری اطلاعات بر مبنای الگوی کتابخانه، توصیفی و تحلیلی است.

کلیدواژه ها:

سیاست گذاری قومی ، منازعه قومی ، الزامات راهبردی ، اقوام و مذاهب ، حکمرانی موثر