<span lang="FA">مطالعه تطبیقی سیاستگذاری دولت های جمهوری اسلامی ایرانو ترکیه در حوزه فعالیت های حزبی<span lang="FA"><span dir="LTR">

حزب یک نهاد سیاسی مدرن است و به گروه یا مجموعه ای سازمان یافته از افرادی اطلاق می شود که دارای اندیشه های سیاسی مشترکی بوده، و برای اهداف خاصی تلاش می کنند. از مهم ترین اهداف حزب می توان به انتقال خواسته ها و مطالبات مردمی به مراکز تصمیم سازی و اثرگذاری در میزان مشروعیت و مقبولیت نظام های حاکم اشاره کرد. دو کشور ایران و ترکیه در جهان اسلام از سابقه طولانی در تشکیل احزاب و گروه های سیاسی برخوردارند. هرچند در امر سازماندهی و جلب شایسته مشارکت مردم با هدف توسعه سیاسی، با تراز مطلوب فاصله زیادی دارند. به نظر می رسد بعد از انقلاب اسلامی ایران فرایند تکوین نظام حزبی در ایران در مرحله گسترش قرار گرفته و هنوز به مرحله نهادمندی پا نگذاشته است، اما در ترکیه این موضوع با مدل های مدرن حزبی در دنیا تشابه بیشتری یافته است. پژوهش حاضر درصدد است با توجه به قرابت های فرهنگی، اجتماعی و همسایگی، ضمن مقایسه تطبیقی نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران با نظام سیاسی ترکیه، با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و در چهارچوب نظریه پاتریس دیوران، به این سوال پاسخ دهد که «نوع نظام سیاسی دینی- اسلامی ایران در مقایسه با نوع نظام سیاسی سکولار ترکیه چه تاثیری در سیاستگذاری های حزبی این دو کشور داشته است؟». یافته های پژوهش حاکی از آن است که نوع نظام سیاسی دینی جمهوری اسلامی ایران در قیاس با نوع نظام سیاسی سکولار ترکیه، تاثیر مستقیمی روی سیاستگذاری حزبی دو کشور داشته است، به طوری که وجوه افتراق سیاستگذاری حزبی دو کشور بیشتر از وجوه اشتراک آن است و در نهایت شرایط و نقاط ضعف و قوت آن ها مورد ارزیابی مقایسه ای قرار گرفته تا بتوان ثمره این بررسی را که در نوع خود مشابه نداشته است، در قالب پیشنهاداتی برای ارتقای عملکرد و نقش آفرینی احزاب در مسیر تحقق دموکراسی واقعی به منظور مشارکت بیشتر و برای تمهید مشروعیت مردمی و پایداری نظام حاکم به کار برد.

کلیدواژه ها:

احزاب سیاسی ، سیاست گذاری حزبی ، توسعه ، عدالت ، نظام سیاسی ، ایران ، ترکیه