تجربه زیسته زنان روستایی از ازدواج زود هنگام (مطالعه ای در روستاهای بخش مرکزی شهرستان فارسان استان چهار محال و بختیاری)

ازدواج زودهنگام یکی از پدیده های اجتماعی و فرهنگی است که در جوامع کمتر توسعه یافته به ویژه در مناطق روستایی، به عنوان یک واقعیت شایع در زندگی زنان جریان دارد. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و پدیدارشناختی به بررسی تجربیات زیسته زنان روستایی که در سنین پایین (زیر ۱۸ سال) ازدواج کرده اند، می پردازد. هدف از این پژوهش، فهم عمیق تر احساسات، نگرش ها و چالش هایی است که این زنان با آن مواجه هستند. مشارکت کنندگان در این پژوهش، چهارده نفر از زنان روستایی بخش مرکزی شهرستان فارسان استان چهار محال و بختیاری هستند که از طریق نمونه گیری هدفمند از نوع معیار محور و با اشباع نظری انتخاب شده اند. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساخت-یافته جمع آوری شده است. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش کولایزی و جهت اعتبار یابی پژوهش از دو استراتژی بازخورد همتایان و روش کنترل اعضا استفاده شده است. پس از تهیه فهرستی از اظهارات مهم زنان در مورد ازدواج زودهنگام ، مضامین اصلی پژوهش - «ازدواج زودهنگام به مثابه ازدواج اجباری»، «ازدواج زودهنگام به مثابه یک ارزش اجتماعی»، «ازدواج زودهنگام به مثابه نوعی خشونت ساختاری»، «ازدواج زودهنگام به مثابه یک استراتژی»، «فشار نقش های اجتماعی» و «چالش های هویتی» - استخراج و توصیف شدند.

کلیدواژه ها:

تجربه زیسته ، ازدواج زودهنگام ، پدیدارشناسی ، کودک همسری ، شهرستان فارسان