<span lang="AR-SA">بررسی رابطه بین هوبریس مدیران و عملکرد شغلی کارکنان با نقش تعدیل گر اخلاق حرفه ای کارکنان

هدف: هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین هوبریس مدیران و عملکرد شغلی کارکنان با نقش تعدیل گر اخلاق حرفه ای کارکنان است. جامعه آماری این تحقیق را کارکنان سازمان شهرداری تهران به تعداد ۹۴۰۰۰ تشکیل می دهند. حجم نمونه براساس فرمول کوکران ۳۸۴ نفر محاسبه و به صورت تصادفی ساده، پرسشنامه توزیع شد. روش این پژوهش ازلحاظ نوع طرح، توصیفی همبستگی، ازنظر زمانی، مقطعی و ازنظر هدف، کاربردی است. در این پژوهش، برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامه های هوبریس مدیران اوون و دیویدسون (۲۰۰۹)، اخلاق حرفه ای خیاط مقدم و طباطبایی نسب (۱۳۹۵) و پرسشنامه عملکرد شغلی کارکنان کوپمنز و همکاران (۲۰۱۴) استفاده شد. به منظور ارزیابی نرمال بودن توزیع داده های تحقیق، از آزمون کولموگروف اسمیرنوف استفاده شد. باتوجه به اینکه توزیع داده های آماری نرمال (بهنجار) نبود، به منظور بررسی فرضیه های تحقیق از روش معادلات ساختاری در نرم افزار پی. ال. اس. استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که اخلاق حرفه ای کارکنان با نقش تعدیل گر خود رابطه منفی بین هوبریس مدیران و عملکرد شغلی کارکنان را کاهش می دهد. همچنین آزمون فرضیه های فرعی پژوهش نشان داد که بین اختلال شخصیت ضداجتماعی مدیران و عملکرد شغلی کارکنان، اختلال شخصیت نمایشی مدیران و عملکرد شغلی کارکنان و اختلال شخصیت خودشیفته مدیران و عملکرد شغلی کارکنان، رابطه منفی و معناداری وجود دارد. بین اخلاق حرفه ای کارکنان و عملکرد شغلی آنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتیجه گیری: سازمان های موردمطالعه به سبب محیط بروکراتیک و برخورداری از سطح تمرکز بالا و تجمیع قدرت در دستان مدیران سازمان، بستر مناسبی برای شکل گیری پدیده هوبریس رهبران سازمان است. در این بستر اگر مدیران و رهبران سازمانی به خاطر قرارگرفتن در جایگاه قدرت، به میزان کمتری از توانایی ها و قابلیت های ذهنی خود استفاده کنند و تحرک فکری کمتری داشته باشند، این مسئله در گذر زمان به کاهش عملکرد شغلی کارکنان سازمان منجر می شود.

کلیدواژه ها:

اخلاق حرفه ای کارکنان ، عملکرد شغلی کارکنان ، هوبریس مدیران