<span lang="AR-SA">تحلیلی نقادانه بر مدزدگی در مطالعات مدیریت و سازمان؛ ارائه چهارچوبی جامع برای ارزیابی مدهای مدیریتی

مدگرایی فقط محدود به صنعت پوشاک و زیبایی نیست و به نظر می رسد این پدیده اجتماعی عرصه مطالعات و عمل سازمان و مدیریت را نیز تحت تاثیر قرار داده است. این مقاله با واکاوی پدیده مدگرایی در مدیریت، به بررسی نقادانه پیامدهای منفی پذیرش بی چون وچرای مدهای زودگذر در عرصه مطالعات و عمل سازمان می پردازد. هدف اصلی این مقاله، آگاهی بخشی به اندیشمندان و دست اندرکاران مدیریت درباره خطرهای ناشی از پذیرش بی چون و چرای مدهای مدیریتی با ارائه نوعی چهارچوب جامع برای ارزیابی آنهاست. برای دستیابی به این هدف، از روش شناسی تحلیل نقادانه استفاده شده است. مقاله ضمن بررسی ادبیات مدگرایی با ردیابی موردی مدل ۳۴۰۰۰ منابع انسانی به عنوان یکی از مدهای رایج و مطرح در کشور، به تحلیل نقادانه وضعیتی می پردازد که در آن مدیران بدون ارزیابی دقیق مفاهیم و فنون جدید مدیریتی، کورکورانه به ورطه مدزدگی کشیده می شوند و تحت تاثیر چهره های مشهور صنعت مشاوره، سازمان را اسیر مدیریت نمایشی و مدیریت ادایی می کنند. سهم نظری این مقاله در ارائه چهارچوبی جامع برای ارزیابی و سنجش مدهای مدیریتی است که به مدیران کمک می کند از گرفتار شدن در دام مدهای زودگذر مدیریتی پرهیز کنند. این چهارچوب که در قالب ده معیار ارزیابی به همراه شاخص های سه گانه برای هر معیار ارائه شده است، نوعی رویکرد نظام مند برای تصمیم گیری در انتخاب مفاهیم، مدل ها و فنون جدید مدیریتی فراهم می کند. مدیران و اندیشه ورزان عرصه سازمان با کمک این چهارچوب می توانند با تمیز مدهای زودگذر از نوآوری های معتبر سازمانی به جای تبعیت بی قیدوشرط از مدها، سازمان را از خطر مدزدگی دور نگه دارند.

کلیدواژه ها:

بازاندیشی نقادانه ، چهارچوب جامع ارزیابی مدهای مدیریتی ، سبک مدیریت نمایشی ، مدهای مدیریتی ، نظریه مدگرایی در مدیریت