نمودهای دوگانگی پدیده شفقت ورزی در زیست حرفه ای اعضای هیات علمی و دانشجویان

هدف: با توجه به اهمیت بازاندیشی اخلاقی در ساختار آموزش عالی، پژوهش حاضر با هدف درک و بررسی تجربه زیسته اعضای هیئت علمی و دانشجویان از حضور یا فقدان مولفه های شفقت ورزی در محیط دانشگاه انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی تفسیری چند چشم اندازی انجام شد. جامعه تحقیق شامل کلیه استادان و دانشجویان دانشگاه کردستان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. از میان آن ها ۱۹ استاد و ۲۲ دانشجو با روش نمونه گیری هدفمند (تا رسیدن به اشباع نظری) انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری شد و با رویکرد تحلیل مضمون بر اساس الگوی براون و کلارک مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: یافته های پژوهش در قالب دو مضمون اصلی شفقت ورزی به مثابه بازتعریف نسبت قدرت در فضای آکادمیک و شفقت ورزی به مثابه دوگانگی قدرت دسته بندی شد. نتایج، نشان دهنده تفاوت عمیقی میان تجربه های این دو گروه بود؛ استادان رفتار محبت آمیز و شفقت ورزی خود را با مفاهیمی مانند چون مسئولیت حرفه ای، اقتدار هدایتگر و تحمیل فشار ساختاری تجربه می کنند. درحالی که دانشجویان همان وضعیت را در قالب جو اضطراب آور، اقتدار سلطه گر، منفعت طلبی و شفقت مشروط به مثابه ابزار تسلیم و کنترل تجربه می کنند. نتیجه گیری: دستاورد نظری این پژوهش، معرفی مفهوم انتقادی شفقت به عنوان ابزار اعمال قدرت در زیست جهان دانشگاهی است. این مفهوم نشان می دهد که چگونه حمایت و مراقبت سازمانی می تواند از یک فضیلت اخلاقی و سازنده فاصله بگیرد و در چارچوب سلسله مراتب دانشگاهی، به روشی پنهان برای باج گیری عاطفی، حمایت های مشروط و سرکوب اراده و استقلال عمل دانشجو تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

compassion ، higher education ، faculty members ، students ، phenomenology ، anxiety-inducing atmosphere ، شفقت ورزی ، آموزش عالی ، اعضای هیئت علمی ، دانشجویان ، پدیدارشناسی ، جو اضطراب آور