تاثیر فلسفه یونان با تاکید بر افلاطون در اندیشه های ملاصدرا

اندیشه های فلسفی همواره در بستر تاریخی و فرهنگی خاصی شکل گرفته و متحول شده اند. تاریخ فلسفه گواه آن است که فیلسوفان مسلمان، بویژه ملاصدرا، نه تنها وارث سنت های فلسفی یونان بودند، بلکه با بازخوانی و بازسازی خلاقانه آنها در پرتو سنت فلسفی و معارف اسلامی، به آفرینش اندیشه های نوین دست زده اند. ملاصدرا حکمت را مختص علومی می داند که از دین انبیاء الهی سرچشمه می گیرند و از حکمایی یونانی نام می برد (حکمای هشت گانه) که بر اثر زهد و تقوا از عالم محسوس فراتر رفته و به اخلاق باری تعالی متخلق شده اند. آنان به حقیقت رسیده و درباره حدوث و قدم عالم همسو با انبیا هستند. ملاصدرا در آثار خود با ارجاع به تاریخ فلسفه یونان، و بویژه با تکیه بر آموزه های افلاطون، مباحثی همچون نظریه مثل، حرکت جوهری و حدوث و قدم را بررسی کرده است. این پژوهش با بهره گیری از ترکیبی از روشهای تاریخی، تطبیقی، پدیدارشناختی و تحلیلی می کوشد بازتاب اندیشه های یونانی، به ویژه افلاطون، را در آثار ملاصدرا بررسی کند. بدین منظور، به بررسی آثار ملاصدرا پرداخته و اشتراکات آموزه ای میان وی و افلاطون را در حوزه هستی شناسی و معرفت شناسی تحلیل کرده است تا تاثیر افلاطون در منظومه فکری ملاصدرا روشن تر شود.

کلیدواژه ها:

فلسفه یونان ، حکمت متعالیه ، نظریه مثل ، حرکت جوهری ، حدوث و قدم