تحلیل معناشناختی واژگان متناظر با واژه کذب در قرآن کریم

این پژوهش به بررسی معناشناختی پنج واژه ی کلیدی مرتبط با مفهوم دروغ ومتناظر باواژه با کذب درقرآن کریم، شامل افتراء، افک، رمی، تقول، برپایه ی تفاسیر معتبر می پردازد. این واژگان به رغم آنکه گاه به عنوان مترادفات «دروغ» تلقی می شوند، در ساختار معنایی قرآن ازیکدیگر متمایز بوده و هرکدام شدت، سیاق، بار بلاغی و پیام تربیتی خاصی را منتقل می کنند در این مقاله ، نخست مفهوم«ترادف» وجایگاه آن در علوم قرآنی بررسی شده، سپس تحلیل ریشه شناختی، صرفی، سیاقی و تفسیری هر واژه براساس منابع معتبر ارائه می شود. نتایج نشان می دهدکه «کذب» معنای عام و فراگیر دروغ است؛«افتراء» دروغ ساختگی عامدانه با بار الهی اعتقادی؛ «افک» وارونگی حقیقت و دگرگون کردن واقعیت؛ «رمی» نسبت دادن اتهام سنگین (خصوصا زنا) و «تقول» نسبت دادن سخنی به خدا یا پیامبراست.این پژوهش نشان می دهد که قرآن در انتخاب این واژگان، دقت بلاغی تربیتی ویژه ای داشته و مراتب دروغ را به صورت کاملا ساختارمند تفکیک کرده است.

کلیدواژه ها:

Holy Quran ، Semantics ، Kadhb ، قرآن کریم ، معناشناختی ، کذب