بازنمایی سازه های امامت محور و تبیین چیستی «روح» در سوره قدر بر اساس روایات شیعه

در سوره مکی پنج آیه ای قدر، مباحث چالش انگیزی وجود دارد که یکی از آنها «چیستی روح» در آیه «تنزل الملائکه والروح فیها باذن ربهم من کل امر» است. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و روایت محور نگاهی دیگر به این آیه دارد، و با توجه به اهمیت سوره و روایات اهل بیت(ع)، و نیز توجه به «غرض امامت محوری سوره» یکی از نظریه ها را ترجیح می دهد. ذکر ضمیر غائب «ه» در ابتدای سوره، که از نگاه مفسران به قرآن برمی گردد، نشان می دهد که غرض سوره، حتی اهمیت قرآن هم نیست. یافته های تحقیق حاکی از آن است که روح در این آیه،نه روح القدس و جبرئیل است و نه اساسا از سنخ ملائک؛بلکه همان مخلوق عظیم الهی می باشد که در آیه ۸۵ اسراء مردم از پیامبر در باره اش سوال کردند و خداوند،آنرا «از عالم امر الهی» برشمرده است.همان عالم امر که در مقابل عالم خلق است و بشر را به آن راهی نیست.از آنجا که برای احتجاج با مخالفان شیعه،با این سوره سفارش شده، تاثیر آن در بحث های امامتی مغفول است.

کلیدواژه ها:

سوره قدر ، روح ، نزول قرآن ، امامت ، ولایت تکوینی.