ریزرخساره ها و محیط رسوبی نهشته های دونین در شمال فارس

سنگ های رسوبی برش مورد پژوهش، در زیرپهنه شمالی استان فارس و درون پهنه رسوبی- ساختاری ایران مرکزی رخنمون یافته اند. این توالی رسوبی کربناته-آواری به پهنای ۲۲۲ متر، بیشتر دربرگیرنده واحدهای سنگ آهک ماسه ای، ماسه سنگ و شیل با چینه بندی های نازک، میانه و ستبر می باشد و برپایه بررسی های سنگ شناختی و سن زمین شناسی، می تواند برابر با زیرسازند شیشتو۱ دانسته شود. در این زیرپهنه از فارس، سنگ چینه های سری دونین پسین گسترش زیادی دارند و با واحدهای سنگ آهکی سری کربونیفر پیشین (برابر زیرسازند شیشتو۲) پوشیده شده اند. از دید سنگ چینه نگاری و برمبنای پژوهش های صحرایی، نهشته های دونین بالایی در این برش، در چارچوب ده واحد سنگ چینه ای (لیتوفاسیس) گروه بندی گردیده اند. با بررسی، شناسایی و دسته بندی ریزرخساره ها نیز، شمار شش ریزرخساره و یک سنگ رخساره جداسازی شدند که از دریا به ساحل در پنج زیرمحیط رسوبی: دریای ژرف در پهنه حوضه تا رمپ بیرونی، دریای نیمه ژرف در رمپ میانی، دریای باز تا بسته در رمپ درونی، پشته های ماسه ای کربناته/ تپه های زیست آواری در رمپ درونی و زیرمحیط کولابی تا پیراکشندی در رمپ درونی قابل جایگذاری می باشند. همچنین با دستیابی به این داده ها و هم سنجی آنها با الگوهای استاندارد می توان پیشنهاد نمود که توالی یادشده، روی یک سکوی بیشتر کربناته از گونه رمپ کم شیب یا هم شیب رسوب گذاری نموده است.

کلیدواژه ها:

ریزرخساره ، محیط رسوبی ، دونین بالایی ، فارس ، ایران مرکزی