واکاوی فرآیندهای دیاژنزی و بازسازی محیط ژئوشیمیایی دولومیت های سازند تله زنگ (زاگرس چین خورده، حوضه ی رسوبی لرستان)

هدف از این پژوهش بررسی فرآیندهای دیاژنزی، توالی های پاراژنتیکی و مدل دولومیتی شدن سازند تله زنگ (تانسین پسین) در حوضه ی رسوبی لرستان با استفاده از شواهد سنگ شناسی و زمین شیمی عنصری می باشد. در این راستا سه برش سطح الارضی انتخاب و مورد نمونه برداری قرار گرفته است. مرز زیرین و زبرین سازند تله زنگ در هر چهار برش مورد مطالعه به ترتیب با سازندهای فلیشی امیران و سازند آواری کشکان از نوع تدریجی است. مطالعات سنگ نگاری منجر به شناسایی چندین فرآیند دیاژنزی از جمله میکرایتی شدن، سیمانی شدن، نوریختی، فشردگی، انحلال، تخلخل و جانشینی شد که در نهایت مدل دیاژنزی آن تعیین گردید. براساس شواهد سنگ نگاری، توالی پاراژنتیکی نهشته های سازند تله زنگ در این برش ها در چهار محیط دریایی، تدفینی، بالاآمدگی و آب شیرین تفسیر شده است. این فرآیندها سه مرحله دیاژنزی اولیه (ائوژنز)، میانی (مزوژنز) و نهایی (تلوژنز) را پشت سر گذاشته اند. دولومیت ها در برش های مورد به صورت اولیه و ثانویه شکل گرفته اند. آنالیز عنصری نمونه ها به روش EDS (با دقت یک صدم درصد) بر روی دولومیت ها نشان داد که دولومیت های اولیه دارای مقادیر پایین Fe و مقادیر بالایی از Sr و Na می باشند، در حالی که دولومیت های ثانویه دارای تمرکز بالایی از Fe و Mn و مقادیر کمتری Sr نسبت به دولومیت های اولیه دارند که این موضوع دلالت بر محیط تدفینی دیاژنزی کم عمق تا عمیق برای دولومیت های ثانویه می باشد. مدل دولومیتی شدن نهشته های سازند تله زنگ در هر سه برش مورد مطالعه به محیط جزر و مدی، تراوش، دفن کم عمق و عمیق نسبت داده می شود.

کلیدواژه ها:

سازند تله زنگ ، دیاژنز ، زاگرس ، لرستان