همسنجی شاخص های کلان اجتماعی، سیاسی و اقتصادی با میزان مشارکت استان های قومی نشین در انتخابات ریاست جمهوری ایران؛ مورد مطالعه: استان های سیستان و بلوچستان و گلستان

هدف پژوهش شناخت شاخص کلان موثر بر میزان مشارکت سیاسی مردم استان های قومی نشین در انتخابات ریاست جمهوری ایران از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی است. شناخت این عوامل درک واقع بینانه تری از نوسانات احتمالی میزان مشارکت در این استان ها را سبب می شود. با توجه به ماهیت موضوع، پژوهش با رویکرد توصیفی – تحلیلی به تحلیل میزان مشارکت و تبیین تاثیر عوامل داخلی و خارجی موثر بر آن در دو استان سیستان و بلوچستان و گلستان پرداخته است. داده های پژوهش نیز به شیوه اسنادی گردآوری و به شیوه توصیفی -تحلیلی تجزیه و تحلیل و مقایسه شده است. یافته های پژوهش در خصوص شاخص سیاسی نشان داد تحولات سیاسی می تواند بر نوسانات میزان مشارکت موثر باشد اما نرخ رشد سواد عمومی به تنهایی تبیین کننده میزان افزایش یا کاهش مشارکت در این دو استان نیست. درخصوص شاخص های اجتماعی رابطه جنسیت با میزان مشارکت در انتخابات دو استان معنادار نیست اما رابطه میزان رشد شهرنشینی با میزان مشارکت در دو استان یادشده معنادار است.در خصوص متغیرهای اقتصادی، اگرچه در دوره هایی شاهد ارتباط مستقیم نرخ بیکاری با نرخ مشارکت هستیم، اما این الگو لزوما و همواره تکرار پذیر نیست؛ حسب یافته ها، متغیر بیکاری و نرخ آن تاثیر غیر مستقیم در میزان مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری داشته است. در عین حال یافته های پژوهش نشان داد متغیرهای اقتصادی و هویتی بیش از سایر عوامل در میزان مشارکت مردم دو استان قومی نشین در انتخابات ریاست جمهوری نقش داشته اند.

کلیدواژه ها:

انتخابات ریاست جمهوری ، مشارکت سیاسی ، قومیت ، سیستان و بلوچستان ، گلستان