تحلیل سناریوهای حکمرانی رسانه ای ,و مشروعیت سیاسی در ایران

دگرگونی در زیست بوم رسانه ای و شتاب تحولات فناورانه، رابطه حکمرانی رسانه و مشروعیت سیاسی را برجسته می سازد. پژوهش حاضر با رویکرد آینده پژوهی و روش سناریونویسی، تاثیرات چهار سناریوی کلان ۱-حکمرانی رسانه ای مشارکتی، ۲-غلبه بحران روایت، ۳-امنیتی سازی رسانه و ۴-جهش فناورانه و حکمرانی داده محور را بر مشروعیت سیاسی ایران مورد بررسی قرار می دهد. فرضیه اصلی: الگوی حکمرانی رسانه ای (از کنترل محور تا مشارکت محور) و نحوه به کارگیری فناوری های نوین، نوع مشروعیت سیاسی (پایدار، کارآمد یا فرسایش یافته) را شکل می دهد.یافته های پژوهش: در سناریوی مطلوب «حکمرانی رسانه ای مشارکتی»، شفافیت، تولید محتوای معتبر و مشارکت جامعه در سیاست گذاری رسانه ای، موجب افزایش اعتماد عمومی و تقویت مشروعیت می شود. در مقابل، سناریوی «بحران روایت» بیانگر آینده ای است که در آن ناهماهنگی میان رسانه رسمی و غیررسمی و نفوذ رسانه های خارجی، به فرسایش مشروعیت و تشدید شکاف دولت–جامعه منجر می گردد. سناریوی «امنیتی سازی رسانه» نیز بیانگر نوعی مشروعیت حداقلی و بقاگراست که رسانه را از کارکرد اعتمادسازی به مدیریت بحران تقلیل می دهد. در نهایت، سناریوی «جهش فناورانه» نشان می دهد که توسعه زیرساخت های هوش مصنوعی و حکمرانی داده محور می تواند روایت سازی هوشمند و شفافیت اطلاعاتی را تقویت کرده و مشروعیت را در مسیر کارآمدی بازسازی کند.نتیجه گیری: آینده مشروعیت سیاسی در ایران در یک تقاطع راهبردی میان الگوهای چهارگانه قرار دارد. سناریوهای مطلوب (مشارکتی و جهش فناورانه مسئولانه) که بر شفافیت، پاسخگویی و تعامل استوارند، اگرچه با دشواری های گذار مواجه اند، اما مسیرهای پایدار برای بازتولید اعتماد و تاب آوری ملی هستند. در مقابل، سناریوهای مبتنی بر کنترل یا انفعال (بحران روایت) به فرسایش سیستماتیک سرمایه اجتماعی و شکنندگی می انجامند.

کلیدواژه ها:

ایران ، بحران روایت ، حکمرانی ، رسانه ، شفافیت