ترسیم نقشه دانش گردشگری هوشمند ۲۰۱۵-۲۰۲۴: تحلیل روندها، شبکه های همکاری و ساختار مفهومی

فراگیری فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی در عرصه جهانی، به ویژه در صنعت گردشگری، موجب ظهور پارادایم گردشگری هوشمند شده که اکنون به موضوعی محوری در پژوهش های علمی تبدیل گشته است. این مقاله با بهره گیری از روش کتاب سنجی، تصویری جامع از ساختار دانش و روندهای تکاملی این حوزه ارائه می کند. تحلیل ۴۸۷ مقاله از پایگاه و Scopus  طی دوره زمانی ۲۰۱۳-۲۰۲۴، الگوهای پژوهشی را از سه منظر نویسندگان کلیدی، توزیع جغرافیایی و خوشه های مفهومی آشکار می سازد. یافته ها نشان می دهد نقطه عطف رشد پژوهش های گردشگری هوشمند سال ۲۰۱۵ بوده، هنگامی که چارچوب های نظری بنیادین توسط پژوهشگران پیشگامی همچون کو، گرتزل، بوهالیس و ژیانگ تدوین گردید. تحلیل شبکه همکاری علمی بیانگر توزیع نامتوازن جغرافیایی پژوهش هاست، به طوری که کشورهای ایالات متحده، کره جنوبی، چین، انگلستان و اسپانیا بیشترین سهم را در تولید دانش داشته اند. ترسیم نقشه هم رخدادی واژگان، پنج خوشه مفهومی اصلی را آشکار ساخت: فناوری های هوشمند، مدیریت مقصد و توسعه، تجربه گردشگر، رقابت پذیری و میراث فرهنگی، و فناوری اطلاعات و ارتباطات در میهمان نوازی. تحلیل ها همچنین نشان دهنده گذار تدریجی از تمرکز صرف بر زیرساخت های فناورانه به سمت رویکردهای جامع تر با توجه به ابعاد انسانی، اجتماعی و زیست محیطی است. شکاف های پژوهشی شناسایی شده شامل کمبود مطالعات در مناطق روستایی و کشورهای درحال توسعه، محدودیت پژوهش های کیفی عمیق، و توجه ناکافی به ابعاد اخلاقی، امنیتی و حفظ اصالت فرهنگی است. این پژوهش چشم اندازی برای جهت گیری تحقیقات آتی ترسیم می کند و پیامدهای عملی برای سیاست گذاران، مدیران مقاصد و فعالان صنعت گردشگری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تحلیل کتاب سنجی ، گردشگری هوشمند ، مقصد هوشمند ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، هم رخدادی واژگان ، همکاری علمی