عوامل موثر بر قصد کارآفرینی پایدار در میان دانشجویان دانشگاه رازی؛ کاربست نظریه بسط یافته رفتار برنامه ریزی شده

پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر قصد کارآفرینی پایدار در میان دانشجویان دانشگاه رازی با کاربست نظریه بسط یافته رفتار برنامه ریزی شده انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی؛ از لحاظ رویکرد، کمی و برحسب گردآوری داده ها، توصیفی– پیمایشی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه رازی در نیم سال اول تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود (۸۰۰۰ =N). حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران برآورد و در نهایت با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی تعداد ۴۱۴ نفر انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد بسط و تعدیل یافته بود که روایی و پایایی آن بررسی و تایید شد. داده ها در دو بخش آمار توصیفی (شامل میانگین و...) و آمار استنباطی (مدل سازی معادلات ساختاری) با استفاده از نرم افزارهای SPSS۲۰ و Smart PLS۴ تجزیه وتحلیل شدند. نتایج نشان داد کنترل رفتاری ادراک شده (۴۰۲/۰β=)، خودکارآمدی (۳۵۴/۰β=) و نگرش نسبت به کارآفرینی پایدار (۲۷۷/۰β=) مهم ترین عوامل پیش بینی کننده قصد کارآفرینی پایدار بودند. در نهایت مدل پژوهش توانست ۸/۳۹ درصد از واریانس قصد کارآفرینی پایدار را تبیین کند. بر اساس نتایج، برای بهبود رفتار کارآفرینانه پایدار در دانشگاه ها نیازمند اقداماتی از قبیل تقویت کنترل رفتاری ادراک شده از طریق افزایش دسترسی به منابع و فرصت های کارآفرینانه، همچنین ارتقای خودکارآمدی از طریق آموزش های مهارتی و تجربه محور و در نهایت بهبود نگرش از طریق تشریح مزایا و منفعت های کارآفرینی پایدار می باشد. سیاست گذاری مناسب از جمله تخصیص منابع و برگزاری کارگاه های آموزشی با هدف بهبود رفتار کارآفرینانه پایدار در دانشگاه ها پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

آموزش کارآفرینی پایدار ، رفتار کارآفرینی ، قصد کارآفرینی ، نظریه رفتار برنامه ریزی شده