بازدارنده های بهره گیری از هوش تجاری در تعاونی های تولیدی کشاورزی شهرستان کرمانشاه

با افزایش سریع تحولات جهانی و گذار از جامعه سنتی به جامعه اطلاعاتی، توجه به راهبردهای نوین برای استفاده بهینه از فرصتها و ارزشهای جدید، سازمان ها را بیش از پیش ملزم به تحول نموده است. هوش تجاری یکی از راهبردهای نوین سازمانی است که با فراهم کردن دسترسی تصمیم گیرندگان به اطلاعات مرتبط، به سازمان ها کمک می کند. تعاونیهای تولیدی کشاورزی به مثابه نهادی تولیدی، برای تحلیل اطلاعات محیطی و داده های مربوط به تولید، فروش و بازاریابی با هدف دستیابی و اثربخشی، به این قابلیت و راهبرد نوین نیاز دارند. بهره گیری از هوش تجاری در تعاونی ها، در وهله اول نیازمند شناسایی عامل های بازدارنده آن است. بنابراین، هدف پژوهش حاضر که با رویکرد کیفی و روش توصیفی – تحلیلی انجام شد، شناسایی عامل های بازدارنده بهره گیری از هوش تجاری در تعاونی های تولیدی کشاورزی شهرستان کرمانشاه بود. جامعه مورد مطالعه مدیران و اعضای تعاونی های تولیدی کشاورزی شهرستان کرمانشاه بودند (N=۱۲۷) که ۳۰ نفر از آنان به صورت هدفمند انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده ها از مصاحبه نیمه ساختارمند فردی و برای تجزیه و تحلیل دادهها، از روش تحلیل محتوا استفاده شد. نتایج نشان داد که ضعف مدیریتی و حکمرانی هوش تجاری، محدودیت های مالی و اقتصادی، ضعف بلوغ ساختاری و سازمانی و در نهایت ضعف زیرساخت های فناوری، مهم ترین بازدارنده های بهره گیری از هوش تجاری در تعاونی های تولیدی کشاورزی بودند. یافته های این پژوهش می تواند به مدیران و اعضای تعاونی های تولیدی کشاورزی، برنامه ریزان و سیاست گذاران بخش تعاون در بهره گیری از هوش تجاری و در پی آن تصمیم گیری مناسب، بهبود عملکرد و افزایش مزیت رقابتی در بازار، یاری رساند.

کلیدواژه ها:

هوش تجاری ، عامل های بازدارنده ، تعاونی تولیدی ، فعالیت های کشاورزی