بررسی کاربرد فرآیند تراوش تبخیری در استخراج ترکیبات معطر در صنایع غذایی

روند رو به افزایش مصرف ترکیبات طعم دهنده غذا باعث ایجاد انگیزه در تولید طعم های غذایی شده است. تکنیک های مرسوم تولید ترکیبات طعم دهنده با توجه به تقاضای صعودی بازار ازنظر کمیت و تنوع کافی نیست، تراوش تبخیری به عنوان یک فرآیند غشایی معتبر، نسبت به سایر تکنیک های مرسوم، برای بازیابی ترکیبات معطر از سیستم های غذایی کشاورزی، رشد سریعی داشته است. تراوش تبخیری فرآیند جداسازی غشایی بر اساس استفاده از غشاهای غیر متخلخل است که به طور انتخابی انتقال مولکول های هدف حل شده در مخلوط خوراک مایع را تنظیم می­کند و به ویژه به دلیل مصرف انرژی کم، عدم افزودن مواد شیمیایی برای دستیابی به جداسازی و حفظ یکپارچگی ترکیبات معطر، مورد استقبال قرار گرفته است. بیش از ۷۰ نوع مختلف از ترکیبات معطر ازجمله استرها، کتون ها، آلدئیدها، الکل ها، هیدروکربن ها، اتیل استات، اتیل بوتیرات، هگزانال، لیمونن، لینالول، α-ترپینول، بنزآلدهید و ۱-۳-ال- اوکتان هگزانال از منابع مختلف از جمله قهوه، توت فرنگی، بادام هندی، آب کیوی، آب پرتقال، میوه های آلو، سیب، انگور سیاه و گیلاس، صدف دریایی به طور انتخابی با استفاده از غشاهای تراوش تبخیری (PDMS، PEBA و POMS (غشاهای آب گریز/ارگانوفیل)) بازیابی شدند. پارامترهای فرآیند مانند بازده استخراج، ترکیب خوراک، فشار، نوع ماژول، سرعت جریان خوراک، دمای خوراک، اثرات متفاوتی بر مقدار ترکیبات معطر استخراج شده از مواد گوناگون مورد بررسی داشتند. اکثر این مطالعات نشان دهنده نتایج موفقیت آمیز این فرآیند بوده­است، بااین حال، هنوز برخی از مواد غشایی جدید دیگر (مانند کوپلیمر PU، P(VDF-co-HFP)، SBS) وجود دارد که باید در این زمینه بیشتر مورد ارزیابی قرار­گیرند.

کلیدواژه ها:

تراوش تبخیری ، فرآیند غشایی ، ترکیبات معطر