تحلیل عوامل موثر بر انصراف از مهاجرت از ایران با استفاده از روش مدلسازی حداقل مربعات جزئی

زمینه و هدف: پدیده مهاجرت به عنوان یک چالش اجتماعی-اقتصادی در ایران، تحت تاثیر عوامل پیچیده و درهم تنیده ای قرار دارد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل عوامل موثر بر انصراف از مهاجرت از ایران و سنجش روابط بین این عوامل با استفاده از روش مدلسازی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) انجام شد..روش پژوهش: ین مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل افرادی بود که در سال های ۱۴۰۰-۱۴۰۲ اقدامات اولیه برای مهاجرت از ایران را آغاز کرده اما در نهایت از مهاجرت منصرف شده بودند. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، ۲۸۰ نفر انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته شامل ۳۵ گویه در قالب ۷ متغیر مکنون بود. داده ها با نرم افزارهای SPSS ۲۶ و SmartPLS ۳ تحلیل شدند.یافته ها: یافته ها نشان داد بهبود شرایط اقتصادی (ضریب مسیر ۰/۴۲۸)، حمایت خانوادگی (۰/۳۸۵)، و بهبود فرصت های شغلی (۰/۳۴۲) بیشترین تاثیر را بر انصراف از مهاجرت داشتند. عوامل اجتماعی-فرهنگی (۰/۲۷۶)، ثبات سیاسی (۰/۲۳۴)، و دلایل عاطفی-هویتی (۰/۱۹۸) نیز تاثیر معناداری بر انصراف از مهاجرت نشان دادند. مدل پژوهش ۶۸% از واریانس انصراف از مهاجرت را تبیین کرد.نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد انصراف از مهاجرت تحت تاثیر عوامل چندبعدی است و بهبود شرایط اقتصادی، حمایت های اجتماعی و فرصت های شغلی می تواند در حفظ سرمایه های انسانی کشور موثر باشد.

کلیدواژه ها:

انصراف از مهاجرت ، ایران ، حداقل مربعات جزئی ، سرمایه انسانی ، مدلسازی معادلات ساختاری