بررسی تاثیر آموزش زیست محیطی بر پاسخگویی شهروندان اهواز در گذار به شهر هوشمند

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه آموزش زیست محیطی و آگاهی زیست محیطی با پاسخگویی شهروندان اهواز در فرایند گذار به شهر هوشمند انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را شهروندان ۱۸ سال و بالاتر ساکن شهر اهواز تشکیل دادند که از میان آنان ۳۸۴ نفر با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته ۱۸ گویه ای مبتنی بر طیف پنج درجه ای لیکرت بود که سه متغیر آموزش زیست محیطی، آگاهی زیست محیطی و پاسخگویی شهروندی را اندازه گیری می کرد. روایی محتوایی پرسشنامه با استفاده از نظر متخصصان و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شدند. یافته ها نشان داد میان آموزش زیست محیطی و آگاهی زیست محیطی ، آموزش زیست محیطی و پاسخگویی شهروندی و آگاهی زیست محیطی و پاسخگویی شهروندی روابط مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج رگرسیون نیز نشان داد آموزش زیست محیطی و آگاهی زیست محیطی هر دو پیش بینی کننده مثبت و معنادار پاسخگویی شهروندی هستند و در مجموع ۲۸/۶ درصد از تغییرات آن را تبیین می کنند. آگاهی زیست محیطی در مقایسه با آموزش، قدرت پیش بینی بیشتری داشت. در مجموع، نتایج نشان می دهد تقویت آموزش و آگاهی زیست محیطی می تواند با افزایش مسئولیت پذیری و مشارکت شهروندان در مدیریت پسماند، حفاظت از فضای سبز، گزارش مشکلات محیطی و همکاری با برنامه های هوشمند شهری همراه باشد؛ بااین حال، پاسخگویی شهروندی تحت تاثیر عوامل اجتماعی، نهادی و زیرساختی دیگری قرار دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش زیست محیطی ، پاسخگویی شهروندی ، شهر هوشمند ، اهواز ، مدیریت شهری