تفاوت سنجی قابلیت های هوش مصنوعی در ارزیابی مهارت های سه گانه زبان فارسی، بر اساس استاندارد مرجع بنیاد سعدی نسبت به حوزه گفتار

چکیدهاین پژوهش با رویکردی تفاوت سنجانه، قابلیت های نظری هوش مصنوعی در سنجش مهارت های خوانداری، نوشتاری و شنیداری را در تقابل با توصیفگرهای «استاندارد مرجع آموزش زبان فارسی» بنیاد سعدی تحلیل می کند. با به کارگیری روش تحلیل اسنادی انتقادی و یک ماتریس تحلیلی سه بعدی (شامل شاخص های ماشین پذیری، وابستگی به بافت و استواری استنتاج)، ۳۶ توصیفگر مهارتی واکاوی شد. یافته ها الگویی از «توزیع نامتقارن روایی» را نشان داد. بیشترین انطباق در مهارت خوانداری و کم ترین انطباق در مهارت های نوشتاری (به ویژه به دلیل تناقض فرم-محتوا) و شنیداری (به دلیل شکاف در استنباط معنای لایه دار) مشاهده شد. تحلیل حاکی از آن است که شکاف اصلی در مهارت های سه گانه، ماهیتی معرفت شناختی و در سطوح عالی (C۱-C۲) متمرکز است. در نتیجه، «مدل سنجش ترکیبی سلسله مراتبی مهارت محور» پیشنهاد می شود که در آن، نقش هوش مصنوعی از ارزیاب اصلی در سطوح پایه به ابزاری کمکی در سطوح عالی تعدیل می یابد.واژگان کلیدی: ارزیابی خودکار زبان، هوش مصنوعی، استاندارد مرجع بنیاد سعدی، تفاوت سنجی روایی، مدل سنجش ترکیبی.

کلیدواژه ها:

ارزیابی خودکار زبان ، هوش مصنوعی ، استاندارد مرجع بنیاد سعدی ، تفاوت سنجی روایی ، مدل سنجش ترکیبی